{
    "content_title": "การสำรวจและประเมินสถานภาพช่างศิลป์ แนวทางการสืบสานและต่อยอดครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส)",
    "coverImage": "https:\/\/r4u.nrct.go.th\/api\/public\/file_upload\/ai_images\/17037.jpg",
    "aiAnalyze": "<h1>บทวิเคราะห์งานวิจัย<\/h1>\n<p>งานวิจัยเรื่อง &quot;การสำรวจและประเมินสถานภาพช่างศิลป์ แนวทางการสืบสานและต่อยอดครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส)&quot; นี้ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพที่มุ่งสำรวจและวิเคราะห์สถานภาพของช่างศิลป์ท้องถิ่นในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้  งานวิจัยนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการอนุรักษ์และส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของภูมิภาค  โดยมีการกำหนดวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ การสำรวจสถานภาพของช่างศิลป์ การประเมินความเร่งด่วนในการอนุรักษ์ และการหาแนวทางการสืบสานและต่อยอดงานช่างศิลป์<\/p>\n<p>จุดแข็งของงานวิจัยนี้ คือ การใช้กลุ่มตัวอย่างที่หลากหลาย ครอบคลุมงานศิลปหัตถกรรม 9 ประเภท  ทำให้ได้ข้อมูลที่ครอบคลุมและแสดงให้เห็นถึงภาพรวมของสถานภาพช่างศิลป์ในพื้นที่  การใช้เทคนิคการเก็บข้อมูลแบบผสมผสาน ทั้งการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์ และการประชุมกลุ่มย่อย  ทำให้ได้ข้อมูลที่รอบด้านและน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น  การระบุจำนวนช่างศิลป์ในแต่ละประเภทงานอย่างชัดเจน ทำให้เห็นภาพความเข้มข้นของแต่ละสาขา  ซึ่งจะช่วยในการวางแผนการอนุรักษ์และพัฒนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ<\/p>\n<p>อย่างไรก็ตาม งานวิจัยยังมีข้อจำกัดอยู่บ้าง  เช่น การเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบยึดจุดมุ่งหมายของการศึกษาเป็นหลัก อาจทำให้เกิดความลำเอียงได้  ควรมีการระบุวิธีการเลือกตัวอย่างอย่างละเอียดมากขึ้น เพื่อให้เห็นถึงความเป็นกลางและความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย  นอกจากนี้  แม้ว่างานวิจัยจะระบุถึงงานช่างศิลป์ที่กำลังเสื่อมหายไป  แต่ก็ยังไม่เจาะลึกถึงสาเหตุและปัจจัยที่ทำให้เกิดการเสื่อมหาย  การวิเคราะห์เชิงลึกในประเด็นนี้อาจทำให้ได้ข้อเสนอแนะที่ตรงจุดและมีประสิทธิภาพมากขึ้น  การนำเสนอข้อมูลในรูปแบบตัวเลขและการจัดกลุ่มประเภทงาน  ทำให้เข้าใจง่าย  แต่ควรมีการวิเคราะห์เชิงคุณภาพเพิ่มเติม  เช่น  การศึกษาถึงความหมาย วัฒนธรรม และความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับงานศิลปหัตถกรรมแต่ละประเภท  เพื่อให้เข้าใจบริบทและความสำคัญของงานเหล่านี้ได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น<\/p>\n<p>นอกจากนี้  งานวิจัยเน้นที่การอนุรักษ์และการสืบสาน  แต่ควรมีการวิเคราะห์ถึงความเป็นไปได้ในการต่อยอดงานช่างศิลป์สู่เชิงพาณิชย์  เช่น การออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่  การสร้างแบรนด์  และการตลาด  เพื่อให้เกิดการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนตามวัตถุประสงค์  การวิเคราะห์กลยุทธ์การตลาด  และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับภาคเอกชน  จะเป็นส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนงานวิจัยสู่การปฏิบัติจริงและสร้างผลกระทบอย่างเป็นรูปธรรม  การศึกษาถึงความต้องการของตลาด  และการปรับตัวของช่างศิลป์ให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด  ก็เป็นอีกส่วนสำคัญที่ควรได้รับการพิจารณา<\/p>\n<p>โดยสรุป  งานวิจัยชิ้นนี้มีคุณค่าและประโยชน์อย่างมาก  ในการอนุรักษ์และส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมของช่างศิลป์ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้  แต่การเติมเต็มรายละเอียด  การวิเคราะห์เชิงลึก  และการวิเคราะห์ด้านการตลาด  จะช่วยเพิ่มความสมบูรณ์และประสิทธิภาพของงานวิจัย  ให้สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่  และสร้างผลกระทบที่ยั่งยืนต่อชุมชนและเศรษฐกิจของพื้นที่ได้อย่างแท้จริง<\/p>\n<h1>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด<\/h1>\n<p>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม  อุตสาหกรรมหัตถกรรม  และอุตสาหกรรมสร้างสรรค์  <\/p>\n<p><strong>เหตุผล:<\/strong><\/p>\n<ul>\n<li><strong>อุตสาหกรรมท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม:<\/strong> งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นฐานข้อมูลในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยว  เช่น  การจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ช่างศิลป์  การจัดทัวร์เชิงประสบการณ์  การจัดเวิร์คช็อปสอนงานหัตถกรรม  ซึ่งจะช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยวและสร้างรายได้ให้กับชุมชน<\/li>\n<li><strong>อุตสาหกรรมหัตถกรรม:<\/strong> ข้อมูลเกี่ยวกับสถานภาพช่างศิลป์และงานหัตถกรรมต่างๆ  สามารถนำไปใช้ในการวางแผนการพัฒนาและส่งเสริม  เช่น การฝึกอบรม  การออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่  การสร้างแบรนด์  และการตลาด  เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าหัตถกรรม  และสร้างโอกาสทางธุรกิจให้กับช่างศิลป์<\/li>\n<li><strong>อุตสาหกรรมสร้างสรรค์:<\/strong> งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ  การออกแบบผลิตภัณฑ์  และการพัฒนาเนื้อหาทางวัฒนธรรม  ซึ่งจะช่วยส่งเสริมความหลากหลายทางวัฒนธรรม  และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับเศรษฐกิจสร้างสรรค์<\/li>\n<\/ul>\n<h1>งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด<\/h1>\n<p>งานวิจัยนี้เหมาะกับนักวิชาการ  นักอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม  นักออกแบบผลิตภัณฑ์  นักการตลาด  ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และช่างศิลป์เอง<\/p>\n<p><strong>เหตุผล:<\/strong><\/p>\n<ul>\n<li><strong>นักวิชาการ:<\/strong>  ข้อมูลจากงานวิจัยสามารถนำไปใช้ในการศึกษาค้นคว้า  วิเคราะห์  และเผยแพร่องค์ความรู้เกี่ยวกับมรดกทางวัฒนธรรมของภาคใต้<\/li>\n<li><strong>นักอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม:<\/strong> งานวิจัยนี้ให้ข้อมูลสำคัญในการวางแผน  กลยุทธ์  และแนวทางในการอนุรักษ์  ฟื้นฟู  และพัฒนางานช่างศิลป์ในพื้นที่<\/li>\n<li><strong>นักออกแบบผลิตภัณฑ์:<\/strong> ข้อมูลเกี่ยวกับงานหัตถกรรมต่างๆ  สามารถนำไปใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่  ที่สอดคล้องกับความต้องการของตลาด  และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว<\/li>\n<li><strong>นักการตลาด:<\/strong> ข้อมูลจากงานวิจัยสามารถนำไปใช้ในการวางแผนกลยุทธ์การตลาด  เพื่อส่งเสริมการขายสินค้าหัตถกรรม  และสร้างแบรนด์ให้เป็นที่รู้จัก<\/li>\n<li><strong>ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม:<\/strong>  ข้อมูลสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์  และบริการทางการท่องเที่ยว  ที่เน้นประสบการณ์  และความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมท้องถิ่น<\/li>\n<li><strong>ช่างศิลป์:<\/strong>  งานวิจัยนี้สามารถช่วยให้ช่างศิลป์เข้าใจสถานภาพ  และแนวโน้มของงานหัตถกรรม  เพื่อปรับตัว  และพัฒนาฝีมือให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด<\/li>\n<\/ul>\n<h1><\/h1>",
    "metaData": {
        "ProjectAbstractEN": "",
        "ProjectID": "156801",
        "Headname": "นางสาวพรปวีณ์ พุ่มเกิด ",
        "ProjectYearSubmit": "2564",
        "DepartmentTH": "มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์",
        "oecd": "กลุ่มข้อมูลด้านมนุษย์ศาสตร์",
        "ProjectType": "โครงการเดี่ยว",
        "Projectstatus": "ปิดโครงการ",
        "tags": [
            "การสำรวจและประเมินสถานภาพ",
            "ช่างศิลป์",
            "แนวทางการสืบสาน",
            "ต่อยอดครูภูมิปัญญา",
            "ชายแดนใต้"
        ],
        "ProjectObjective": "?? 1. เพื่อสำรวจองค์ความรู้ และสถานภาพปัจจุบันของช่างศิลป์ท้องถิ่น ครูภูมิปัญญาที่มีอยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ (ปัตตานี ยะลา และนราธิวาส) 2. เพื่อวิเคราะห์และประเมินความเร่งด่วนของการอนุรักษ์ ฟื้นฟู พัฒนาและต่อยอดงานช่างศิลป์ชายแดนใต้ในปัจจุบัน 3. เพื่อหาแนวทางการสืบสานและต่อยอดงานช่างศิลป์ ครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ สู่การพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนในพื้นที่ด้วยมิติทางวัฒนธรรม"
    },
    "apa": "นางสาวพรปวีณ์ พุ่มเกิด . (2564). การสำรวจและประเมินสถานภาพช่างศิลป์ แนวทางการสืบสานและต่อยอดครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา.",
    "chicago": "นางสาวพรปวีณ์ พุ่มเกิด . 2564. \"การสำรวจและประเมินสถานภาพช่างศิลป์ แนวทางการสืบสานและต่อยอดครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส)\". มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา.",
    "mla": "นางสาวพรปวีณ์ พุ่มเกิด . \"การสำรวจและประเมินสถานภาพช่างศิลป์ แนวทางการสืบสานและต่อยอดครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส)\". มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 2564. นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา.",
    "vancouver": "นางสาวพรปวีณ์ พุ่มเกิด . การสำรวจและประเมินสถานภาพช่างศิลป์ แนวทางการสืบสานและต่อยอดครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชายแดนใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์; 2564. นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา.",
    "license": [
        "Creative Commons Attribution",
        "https:\/\/creativecommons.org\/licenses\/by\/4.0\/"
    ]
}