{
    "content_title": "งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า",
    "coverImage": "https:\/\/r4u.nrct.go.th\/api\/public\/file_upload\/ai_images\/17360.jpg",
    "aiAnalyze": "<h3>บทวิเคราะห์งานวิจัย<\/h3><p>งานวิจัยเรื่อง \"งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า\" เป็นงานวิจัยเชิงสร้างสรรค์ที่น่าสนใจ เน้นการผสมผสานดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ของไทยกับเทคนิคการประพันธ์ดนตรีตะวันตก เพื่อสร้างสรรค์บทประพันธ์สำหรับวงดุริยางค์เครื่องลม ความโดดเด่นของงานวิจัยนี้คือการนำเอาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในจังหวัดสงขลา ได้แก่ ไทยพุทธ จีน และมาลายู มารวมไว้ในชิ้นงานเดียว แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรมและความพยายามที่จะอนุรักษ์และเผยแพร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเลือกใช้ทำนองเพลงพื้นบ้านโนราและรองเง็งเป็นฐานในการสร้างสรรค์ สะท้อนถึงความใส่ใจในรายละเอียดและความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในมรดกทางดนตรีท้องถิ่น<\/p><p>โครงสร้างของบทประพันธ์ที่เป็น \"สังคีตลักษณ์แบบเพลงชุด\" ประกอบด้วย 5 ท่อนเพลง มีความยาวประมาณ 30 นาที บ่งชี้ถึงความยิ่งใหญ่และความสมบูรณ์ของชิ้นงาน การใช้เทคนิคการประพันธ์ดนตรีตะวันตกต่างๆ เช่น ทำนองสีสัน การใช้เสียงประสานแบบดับ การใช้คอร์ดแบบแท่ง การขยายส่วน การย่อส่วน การพลิกกลับ การถอยหลัง การพัฒนาหน่วยทำนองย่อย การปรับโมทีฟ การย่อยทำนอง และการประดับตกแต่งทำนอง แสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญและทักษะการประพันธ์ดนตรีของผู้วิจัย การผสมผสานเทคนิคเหล่านี้เข้ากับทำนองเพลงพื้นบ้านอย่างลงตัว เป็นสิ่งที่ท้าทายและต้องอาศัยความคิดสร้างสรรค์และความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในทั้งสองระบบดนตรี<\/p><p>นอกจากนี้ การกำหนดเครื่องดนตรีโดยพิจารณาจากช่วงเสียงที่เหมาะสม แบ่งตามลักษณะช่วงเสียงโซปราโน อัลโต เทเนอร์ และเบส แสดงให้เห็นถึงความรอบคอบและความประณีตในการจัดเรียงเสียง เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ทางดนตรีที่สมบูรณ์ แนวทางการประสานเสียงทั้ง 4 แนวทาง ได้แก่ 1. เลียนแบบลักษณะเฉพาะทางดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ 2. เน้นความสำคัญของทำนอง 3. ช่วยเร้าอารมณ์ให้แก่ช่วงสำคัญของท่อนเพลง และ 4. เพิ่มสีสันของเสียงให้แนวเสียงต่างๆ เป็นการแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่จะสร้างสรรค์ผลงานที่มีทั้งความกลมกลืนและความน่าสนใจ โดยการรักษาเอกลักษณ์ของดนตรีพื้นบ้านไว้ พร้อมทั้งเพิ่มมิติทางดนตรีให้มีความทันสมัยและน่าติดตาม<\/p><p>อย่างไรก็ตาม จุดอ่อนของงานวิจัยอาจอยู่ที่การขาดการวิเคราะห์เชิงลึกเกี่ยวกับกระบวนการสร้างสรรค์ และการเปรียบเทียบผลงานกับงานสร้างสรรค์อื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน การวิเคราะห์ถึงผลกระทบทางสังคมและวัฒนธรรมจากการนำเสนอผลงานชิ้นนี้ อาจช่วยเพิ่มมิติและความสมบูรณ์ให้กับงานวิจัยมากขึ้น การศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการรับรู้และความพึงพอใจของผู้ฟังต่อผลงาน ก็เป็นส่วนสำคัญที่ควรพิจารณา เพื่อประเมินประสิทธิภาพและความสำเร็จของการผสมผสานดนตรีพื้นบ้านกับดนตรีตะวันตก<\/p><h3>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด<\/h3><p>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมบันเทิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง<strong>อุตสาหกรรมดนตรี<\/strong> เนื่องจากผลงานที่ได้เป็นบทประพันธ์สำหรับวงดุริยางค์เครื่องลม สามารถนำไปใช้ในการแสดงดนตรี การบันทึกเสียง และการเผยแพร่สื่อต่างๆ นอกจากนี้ ยังสามารถนำไปใช้ในงานเทศกาล งานเฉลิมฉลอง และกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยว เพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่นของจังหวัดสงขลา และสร้างรายได้ให้แก่ผู้เกี่ยวข้อง อีกทั้งยังเหมาะกับอุตสาหกรรมการศึกษา สามารถนำไปใช้เป็นสื่อการเรียนการสอนดนตรี เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้และอนุรักษ์ดนตรีพื้นบ้านภาคใต้ และพัฒนาความสามารถทางดนตรีของเยาวชน<\/p><h3>งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด<\/h3><p>งานวิจัยนี้เหมาะกับ<strong>นักประพันธ์ดนตรี นักเรียบเรียงเสียงประสาน นักดนตรีวงดุริยางค์เครื่องลม<\/strong> และครูผู้สอนดนตรี เพราะผลงานสามารถนำไปใช้ประกอบอาชีพได้โดยตรง นักประพันธ์ดนตรีสามารถนำไปเป็นต้นแบบในการสร้างสรรค์ผลงานใหม่ๆ นักเรียบเรียงเสียงประสานสามารถศึกษาและนำเทคนิคต่างๆ ไปประยุกต์ใช้ในงานของตนเอง นักดนตรีวงดุริยางค์เครื่องลมสามารถนำไปใช้ในการฝึกซ้อมและแสดงดนตรี ส่วนครูผู้สอนดนตรีสามารถนำไปใช้เป็นสื่อการเรียนการสอน เพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจด้านดนตรี และอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม<\/p><h3>&nbsp;<\/h3>",
    "metaData": {
        "ProjectAbstractEN": "",
        "ProjectID": "173214",
        "Headname": "นายภูษิต สุวรรณมณี",
        "ProjectYearSubmit": "2565",
        "DepartmentTH": "มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา",
        "oecd": "กลุ่มข้อมูลด้านมนุษย์ศาสตร์",
        "ProjectType": "โครงการเดี่ยว",
        "Projectstatus": "ปิดโครงการ",
        "tags": [
            "พหุวัฒนธรรม",
            "ดนตรี",
            "งานสร้างสรรค์"
        ],
        "ProjectObjective": "เพื่อสังเคราะห์ความเป็นมาศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นของกลุ่มไทยพุทธ จีน และมาลายูในจังหวัดสงขลา มาเป็นงานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมสำหรับวงดุริยางค์เครื่องลม"
    },
    "apa": "นายภูษิต สุวรรณมณี. (2565). งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. สงขลา.",
    "chicago": "นายภูษิต สุวรรณมณี. 2565. \"งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า\". มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. สงขลา.",
    "mla": "นายภูษิต สุวรรณมณี. \"งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า\". มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 2565. สงขลา.",
    "vancouver": "นายภูษิต สุวรรณมณี. งานสร้างสรรค์ดุริยวรรณกรรมพหุวัฒนธรรม : ซิงกอร่า. มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา; 2565. สงขลา.",
    "license": [
        "Creative Commons Attribution",
        "https:\/\/creativecommons.org\/licenses\/by\/4.0\/"
    ]
}