{
    "content_title": "การพัฒนาวิธีการตรวจวัดและชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังแบบพกพาด้วยแผ่นเทียบสีและภาพถ่ายดิจิทัล",
    "coverImage": "https:\/\/r4u.nrct.go.th\/api\/public\/file_upload\/ai_images\/17475.jpg",
    "aiAnalyze": "<h3>บทวิเคราะห์งานวิจัย<\/h3><p>งานวิจัยนี้มุ่งพัฒนาชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังแบบพกพา โดยใช้เทคนิคที่ง่ายกว่าและปลอดภัยกว่าวิธีการเดิมที่ใช้กระดาษ picrate การใช้กระดาษ picrate นั้นมีข้อจำกัดหลายประการ อาทิ การไวต่ออุณหภูมิและแสง ความยุ่งยากในการเปรียบเทียบปริมาณไซยาไนด์ และความจำเป็นต้องใช้ห้องปฏิบัติการและเครื่องมือเฉพาะทาง งานวิจัยนี้จึงเสนอทางเลือกที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง โดยการนำแผ่นเทียบสีและภาพถ่ายดิจิทัลมาใช้ในการวิเคราะห์ ซึ่งช่วยลดความซับซ้อน เพิ่มความสะดวกในการใช้งาน และลดความเสี่ยงจากการใช้สารเคมีอันตราย<\/p><p>ขั้นตอนการวิจัยเริ่มต้นด้วยการศึกษาสภาวะการทดสอบที่เหมาะสม ซึ่งพบว่าการบ่มตัวอย่างมันสำปะหลังน้ำหนัก 0.1 กรัม ที่ pH 8 เป็นเวลา 16 ชั่วโมง ให้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด จากนั้น ผู้วิจัยได้นำข้อมูลจากการทดสอบตัวอย่างมันสำปะหลังพ่อแม่พันธุ์จำนวน 177 ตัวอย่าง มาสร้างสมการการทำนายปริมาณไซยาไนด์โดยใช้เทคนิค partial least squares regression (PLS) โดยใช้ค่าสีที่ได้จากเครื่องวัดสีและภาพถ่ายจากโทรศัพท์มือถือเป็นตัวแปร ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าสมการที่พัฒนาขึ้นมีความแม่นยำสูง สามารถวิเคราะห์ปริมาณไซยาไนด์ได้อย่างมีประสิทธิภาพในช่วง 0-10 µg HCN (0-100 mg HCN\/kg (น้ำหนักสด)) และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r<sup>2<\/sup>) ≥ 0.9 ซึ่งบ่งชี้ถึงความแม่นยำและความน่าเชื่อถือของวิธีการนี้<\/p><p>ความสำเร็จของงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการตรวจสอบคุณภาพมันสำปะหลังสำหรับการบริโภค หรือในกระบวนการคัดเลือกและปรับปรุงพันธุ์มันสำปะหลังให้ได้สายพันธุ์ที่มีปริมาณไซยาไนด์ต่ำ การใช้เทคโนโลยีภาพถ่ายดิจิทัลยังช่วยเพิ่มความสะดวกในการวิเคราะห์ ลดความจำเป็นในการพึ่งพาห้องปฏิบัติการ และช่วยให้การตรวจสอบคุณภาพสามารถดำเนินการได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ แม้ในพื้นที่ห่างไกลหรือที่มีทรัพยากรจำกัดก็ตาม นอกจากนี้ การลดการใช้สารเคมีอันตรายยังช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้กับผู้ปฏิบัติงานอีกด้วย อย่างไรก็ตาม การนำวิธีการนี้ไปใช้จริงอาจต้องมีการพิจารณาถึงความเหมาะสมและความแม่นยำเพิ่มเติม อาจต้องมีการปรับปรุงสมการการทำนายให้เหมาะสมกับแต่ละสายพันธุ์หรือสภาพแวดล้อม และการสร้างมาตรฐานในการใช้งานเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่เชื่อถือได้ การศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับความคงทนของแผ่นเทียบสีและความแม่นยำของการวิเคราะห์ในสภาพแวดล้อมต่างๆ ก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน<\/p><h3>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด<\/h3><p>งานวิจัยนี้เหมาะกับ<strong>อุตสาหกรรมเกษตรกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งอุตสาหกรรมมันสำปะหลัง <\/strong>เนื่องจากช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการตรวจสอบคุณภาพมันสำปะหลัง ลดเวลาและต้นทุนในการวิเคราะห์ และช่วยให้เกษตรกรสามารถตรวจสอบระดับไซยาไนด์ในมันสำปะหลังได้ด้วยตนเอง นอกจากนี้ ยังเหมาะกับอุตสาหกรรมอาหารแปรรูปที่ใช้มันสำปะหลังเป็นวัตถุดิบ เพราะช่วยควบคุมคุณภาพวัตถุดิบให้ได้มาตรฐาน และช่วยลดความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของผู้บริโภค อุตสาหกรรมการปรับปรุงพันธุ์พืชก็สามารถนำงานวิจัยนี้ไปใช้ในการคัดเลือกพันธุ์มันสำปะหลังที่มีปริมาณไซยาไนด์ต่ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยลดเวลาและต้นทุนในการคัดเลือกพันธุ์ และช่วยให้ได้พันธุ์มันสำปะหลังที่มีคุณภาพสูงขึ้น การวิเคราะห์ปริมาณไซยาไนด์อย่างรวดเร็วและง่ายดายจะช่วยสนับสนุนการตัดสินใจทางธุรกิจและการวางแผนการผลิตได้ดียิ่งขึ้น<\/p><h3>งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด<\/h3><p>งานวิจัยนี้เหมาะกับ<strong>นักวิชาการด้านเกษตรกรรม นักวิทยาศาสตร์ด้านอาหาร นักวิจัยด้านการปรับปรุงพันธุ์พืช<\/strong> เจ้าหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพอาหาร และเกษตรกรผู้ปลูกมันสำปะหลัง นักวิชาการสามารถนำวิธีการนี้ไปประยุกต์ใช้ในการวิจัยและพัฒนาเทคนิคการวิเคราะห์เพิ่มเติม นักวิทยาศาสตร์ด้านอาหารสามารถนำไปใช้ในการควบคุมคุณภาพวัตถุดิบ นักวิจัยด้านการปรับปรุงพันธุ์พืชใช้ในการคัดเลือกสายพันธุ์ เจ้าหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพอาหารใช้ในการตรวจสอบคุณภาพผลิตภัณฑ์ และเกษตรกรใช้ในการตรวจสอบคุณภาพมันสำปะหลังของตนเอง ความง่ายในการใช้งานและความสามารถในการพกพาทำให้วิธีการนี้เป็นประโยชน์อย่างมากต่อบุคคลเหล่านี้ โดยเฉพาะเกษตรกร ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาสามารถตรวจสอบคุณภาพมันสำปะหลังได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาห้องปฏิบัติการหรือบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง<\/p>",
    "metaData": {
        "ProjectAbstractEN": "",
        "ProjectID": "173424",
        "Headname": "นางสาวกฤตยา เพชรผึ้ง",
        "ProjectYearSubmit": "2565",
        "DepartmentTH": "มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์",
        "oecd": "กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์",
        "ProjectType": "โครงการเดี่ยว",
        "Projectstatus": "ปิดโครงการ",
        "tags": [
            "มันสำปะหลังพันธุ์หวาน",
            "ไซยาไนด์",
            "ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมอาหาร",
            "อาหารทางเลือก",
            "กรดแลคติก"
        ],
        "ProjectObjective": "เพื่อพัฒนาวิธีการตรวจวัดและชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังและผลิตภัณฑ์ด้วยแผ่นเทียบสีและด้วยภาพถ่ายดิจิทัล"
    },
    "apa": "นางสาวกฤตยา เพชรผึ้ง. (2565). การพัฒนาวิธีการตรวจวัดและชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังแบบพกพาด้วยแผ่นเทียบสีและภาพถ่ายดิจิทัล. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร, นครราชสีมา, ระยอง.",
    "chicago": "นางสาวกฤตยา เพชรผึ้ง. 2565. \"การพัฒนาวิธีการตรวจวัดและชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังแบบพกพาด้วยแผ่นเทียบสีและภาพถ่ายดิจิทัล\". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร, นครราชสีมา, ระยอง.",
    "mla": "นางสาวกฤตยา เพชรผึ้ง. \"การพัฒนาวิธีการตรวจวัดและชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังแบบพกพาด้วยแผ่นเทียบสีและภาพถ่ายดิจิทัล\". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2565. กรุงเทพมหานคร, นครราชสีมา, ระยอง.",
    "vancouver": "นางสาวกฤตยา เพชรผึ้ง. การพัฒนาวิธีการตรวจวัดและชุดทดสอบปริมาณไซยาไนด์ในมันสำปะหลังแบบพกพาด้วยแผ่นเทียบสีและภาพถ่ายดิจิทัล. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2565. กรุงเทพมหานคร, นครราชสีมา, ระยอง.",
    "license": [
        "Creative Commons Attribution",
        "https:\/\/creativecommons.org\/licenses\/by\/4.0\/"
    ]
}