{
    "content_title": "การบูรณาการมรดกทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรมโมเดิร์นศตวรรษที่ 20 ร่วมกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนำร่องสู่การท่องเที่ยวนวัตวิถีของเมืองอัจฉริยะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ประเทศไทย",
    "coverImage": "https:\/\/r4u.nrct.go.th\/api\/public\/file_upload\/ai_images\/15891.jpg",
    "aiAnalyze": "<h2>บทวิเคราะห์งานวิจัย<\/h2>\n<p>งานวิจัยเรื่อง &quot;การบูรณาการมรดกทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรมโมเดิร์นศตวรรษที่ 20 ร่วมกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนำร่องสู่การท่องเที่ยวนวัตวิถีของเมืองอัจฉริยะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ประเทศไทย&quot; นับเป็นงานวิจัยเชิงบูรณาการที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ EEC  งานวิจัยนี้ไม่ได้มุ่งเน้นเพียงการอนุรักษ์มรดกทางสถาปัตยกรรมเท่านั้น แต่ยังมองไปถึงการนำองค์ความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่มาสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจผ่านการท่องเที่ยวนวัตวิถีอย่างยั่งยืน  <\/p>\n<p>จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการบูรณาการองค์ความรู้จากหลายสาขาเข้าด้วยกันอย่างลงตัว  เริ่มจากการใช้ <strong>องค์ความรู้ทางสถาปัตยกรรมศาสตร์<\/strong> เป็นฐานในการสำรวจ  วิเคราะห์  และประเมินคุณค่าของสถาปัตยกรรมโมเดิร์นในพื้นที่ EEC  ซึ่งเป็นองค์ความรู้เฉพาะทางที่จำเป็นต่อการทำความเข้าใจและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมอย่างถูกต้อง  การบูรณาการ <strong>เทคโนโลยีดิจิทัล<\/strong> เข้ามาช่วยสร้างระบบฐานข้อมูลสารสนเทศและแอปพลิเคชัน  ทำให้การเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมโมเดิร์นเป็นไปอย่างสะดวกและรวดเร็ว  ส่งเสริมการเรียนรู้และการท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพ  นอกจากนี้ ยังมีการบูรณาการ <strong>การจัดการการท่องเที่ยว<\/strong> เข้ามาเพื่อวางแผนเส้นทางท่องเที่ยว  สร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวที่น่าสนใจ  และกระจายรายได้สู่ชุมชนอย่างเป็นระบบ  <\/p>\n<p>ความสำคัญของการบูรณาการในระดับต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ  ตามที่ระบุไว้ในบทคัดย่อ  แสดงให้เห็นถึงความรอบคอบและความเข้าใจในกระบวนการทำงาน  โดยเริ่มจากการวิจัยและเก็บรวบรวมข้อมูล (ต้นน้ำ)  การสร้างระบบฐานข้อมูลและแอปพลิเคชัน (กลางน้ำ)  และการนำเสนอต่อสาธารณชนและการสร้างรายได้ (ปลายน้ำ)  ทำให้กระบวนการทำงานมีความต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ  <\/p>\n<p>อีกหนึ่งจุดเด่นที่น่าสนใจคือการมุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชน  การขยายผลสู่การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม  และการส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ตลอดชีวิต  สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงแต่จะช่วยอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมเท่านั้น  แต่ยังช่วยสร้างความยั่งยืนให้กับชุมชนและเศรษฐกิจท้องถิ่น  การสร้างเครือข่ายองค์กรระหว่างประเทศก็เป็นอีกกลยุทธ์สำคัญที่จะช่วยยกระดับคุณค่าของมรดกทางสถาปัตยกรรมของไทยให้เป็นที่รู้จักในระดับสากล  <\/p>\n<p>อย่างไรก็ตาม  งานวิจัยนี้ควรคำนึงถึงความท้าทายบางประการ  เช่น  การจัดการกับความแตกต่างของความสนใจและความรู้ของกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลาย  ตั้งแต่คนรุ่นใหม่ไปจนถึงคนรุ่นก่อน  การสร้างความตระหนักรู้และการมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างแท้จริง  และการรักษาสมดุลระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจกับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม  การประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคมจากการดำเนินโครงการอย่างเป็นรูปธรรมก็เป็นสิ่งสำคัญที่ควรได้รับการพิจารณา  <\/p>\n<h2>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด<\/h2>\n<p>งานวิจัยนี้เหมาะกับหลายอุตสาหกรรม  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง:<\/p>\n<ol>\n<li>\n<p><strong>อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว:<\/strong> งานวิจัยนี้เสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวนวัตวิถี  โดยใช้แหล่งมรดกทางสถาปัตยกรรมเป็นจุดขาย  การพัฒนาแอปพลิเคชันและฐานข้อมูลจะช่วยอำนวยความสะดวกให้แก่นักท่องเที่ยวและผู้ประกอบการท่องเที่ยว  <\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>อุตสาหกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศ:<\/strong>  การพัฒนาแอปพลิเคชันและระบบฐานข้อมูลดิจิทัลเป็นส่วนสำคัญของงานวิจัยนี้  จึงเหมาะกับอุตสาหกรรมนี้ในการนำเสนอเทคโนโลยีใหม่ๆ  และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อการอนุรักษ์และการท่องเที่ยว<\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>อุตสาหกรรมการศึกษา:<\/strong> งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นกรณีศึกษา  หรือเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรการศึกษาในสาขาต่างๆ เช่น  สถาปัตยกรรมศาสตร์  การท่องเที่ยว  และการจัดการทรัพยากร文化遺産<\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>อุตสาหกรรมการอนุรักษ์:<\/strong>  งานวิจัยนี้มีประโยชน์ต่อองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม  โดยเฉพาะอย่างยิ่งมรดกทางสถาปัตยกรรม<\/p>\n<\/li>\n<\/ol>\n<h2>งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด<\/h2>\n<p>งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้เชี่ยวชาญและบุคคลากรในหลายอาชีพ  ได้แก่:<\/p>\n<ol>\n<li>\n<p><strong>สถาปนิก:<\/strong>  สามารถนำองค์ความรู้จากงานวิจัยไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบและอนุรักษ์อาคาร  โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาคารที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์<\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>นักท่องเที่ยววิทยา:<\/strong> สามารถนำงานวิจัยไปพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยว  และออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม<\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>นักพัฒนาซอฟต์แวร์:<\/strong>  สามารถนำงานวิจัยไปพัฒนาแอปพลิเคชัน  และระบบฐานข้อมูลดิจิทัล<\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>นักวิชาการ:<\/strong> สามารถนำงานวิจัยไปศึกษา  วิเคราะห์  และขยายผลงานวิจัยต่อไป<\/p>\n<\/li>\n<li>\n<p><strong>เจ้าหน้าที่รัฐ:<\/strong>  ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว  การอนุรักษ์  และการพัฒนาชุมชน  สามารถนำงานวิจัยไปใช้เป็นแนวทางในการวางแผนและดำเนินนโยบาย<\/p>\n<\/li>\n<\/ol>",
    "metaData": {
        "ProjectAbstractEN": "",
        "ProjectID": "38173",
        "Headname": "รองศาสตราจารย์ ดร. นราธิป ทับทัน",
        "ProjectYearSubmit": "2563",
        "DepartmentTH": "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก",
        "oecd": "กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์",
        "ProjectType": "โครงการเดี่ยว",
        "Projectstatus": "ปิดโครงการ",
        "tags": [
            "สถาปัตยกรรมโมเดิร์น",
            "สถาปัตยกรรมสมัยใหม่",
            "การท่องเที่ยวนวัตวิถี",
            "แหล่งเรียนรู้ตลอดชีวิต",
            "การอนุรักษ์",
            "มรดกทางวัฒนธรรม",
            "เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก"
        ],
        "ProjectObjective": "1) พัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวนวัตวิถีและแหล่งเรียนรู้สถาปัตยกรรมโมเดิร์นในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) บนฐานองค์ความรู้ทางสถาปัตยกรรมศาสตร์ 2) ใช้มุมมองด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์เป็นกรอบในการสำรวจ ถอดความรู้ ยืนยันคุณค่า ถ่ายทอด และนำเสนอองค์ความรู้เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมโมเดิร์น ภายใต้กระบวนการมีส่วนร่วม เพื่อขยายผลสู่การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) 3) พัฒนาระบบฐานข้อมูลสารสนเทศดิจิตัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวนวัตวิถีและแหล่งเรียนรู้สถาปัตยกรรมโมเดิร์น 4) ส่งเสริมภาคีเครือข่ายการอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมโมเดิร์นของไทยจากกิจกรรมการถ่ายทอดองค์ความรู้หรือกระบวนการเรียนรู้"
    },
    "apa": "รองศาสตราจารย์ ดร. นราธิป ทับทัน. (2563). การบูรณาการมรดกทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรมโมเดิร์นศตวรรษที่ 20 ร่วมกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนำร่องสู่การท่องเที่ยวนวัตวิถีของเมืองอัจฉริยะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ประเทศไทย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก.  .",
    "chicago": "รองศาสตราจารย์ ดร. นราธิป ทับทัน. 2563. \"การบูรณาการมรดกทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรมโมเดิร์นศตวรรษที่ 20 ร่วมกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนำร่องสู่การท่องเที่ยวนวัตวิถีของเมืองอัจฉริยะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ประเทศไทย\". มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก.  .",
    "mla": "รองศาสตราจารย์ ดร. นราธิป ทับทัน. \"การบูรณาการมรดกทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรมโมเดิร์นศตวรรษที่ 20 ร่วมกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนำร่องสู่การท่องเที่ยวนวัตวิถีของเมืองอัจฉริยะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ประเทศไทย\". มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 2563.  .",
    "vancouver": "รองศาสตราจารย์ ดร. นราธิป ทับทัน. การบูรณาการมรดกทางวัฒนธรรมสถาปัตยกรรมโมเดิร์นศตวรรษที่ 20 ร่วมกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อนำร่องสู่การท่องเที่ยวนวัตวิถีของเมืองอัจฉริยะในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ประเทศไทย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก; 2563.  .",
    "license": [
        "Creative Commons Attribution",
        "https:\/\/creativecommons.org\/licenses\/by\/4.0\/"
    ]
}