{
    "content_title": "การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์เศษเหลือทิ้งจากใบสับปะรดเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์สิ่งทอในกลุ่มจังหวัดระยอง และ สงขลา",
    "coverImage": "https:\/\/r4u.nrct.go.th\/api\/public\/file_upload\/ai_images\/16471.jpg",
    "aiAnalyze": "<h3>บทวิเคราะห์งานวิจัย<\/h3><p>งานวิจัยเรื่อง \"การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์เศษเหลือทิ้งจากใบสับปะรดเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์สิ่งทอในกลุ่มจังหวัดระยองและสงขลา\" มุ่งเน้นการแก้ปัญหาเศษเหลือทางการเกษตรอย่างใบสับปะรด ซึ่งโดยทั่วไปมักถูกทิ้งไปโดยไม่เกิดประโยชน์ งานวิจัยนี้มีมุมมองเชิงเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) โดยนำเศษวัสดุเหลือใช้มาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่ม ซึ่งสะท้อนถึงความยั่งยืนทั้งด้านสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจ<\/p><p>งานวิจัยนี้ครอบคลุมกระบวนการต่างๆ อย่างครบวงจร ตั้งแต่การสกัดเส้นใยจากใบสับปะรด การเตรียมเส้นใยให้ได้คุณภาพมาตรฐาน การย้อมสีธรรมชาติ การออกแบบและการสร้างผลิตภัณฑ์สิ่งทอ จนถึงการวางแผนด้านธุรกิจและการตลาด การมุ่งเน้นการถ่ายทอดเทคโนโลยีให้กับวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดระยองโดยเฉพาะอำเภอปลวกแดง, บ้านฉาง และมาบชลูด ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการปลูกสับปะรดจำนวนมาก แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่จะสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชนและเศรษฐกิจท้องถิ่น<\/p><p>จุดแข็งของงานวิจัยนี้คือการบูรณาการความรู้หลายด้านเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ด้านการออกแบบ ด้านการตลาด และด้านการจัดการธุรกิจ การจัดอบรมสองครั้งในจังหวัดระยอง แสดงถึงความพยายามอย่างจริงจังในการเผยแพร่ความรู้และเทคโนโลยี การมีภาคีความร่วมมือกับหน่วยงาน CSR ของบริษัทเอกชน เช่น เอสซีจี เคมิคอลส์ จำกัด ยิ่งยกระดับความน่าเชื่อถือและโอกาสในการขยายผลงานวิจัยออกไปในวงกว้าง<\/p><p>อย่างไรก็ตาม งานวิจัยยังเผชิญกับข้อจำกัดสำคัญคือ การขาดแคลนเครื่องขูดเส้นใย ซึ่งเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการขยายการผลิตเชิงพาณิชย์ การแก้ปัญหานี้จำเป็นต้องมีการลงทุนด้านเครื่องจักร หรือการแสวงหาแหล่งทุนและเทคโนโลยีที่เหมาะสม นอกจากนี้ การขยายผลไปยังจังหวัดสงขลาซึ่งระบุไว้ในชื่อเรื่องยังไม่มีรายละเอียดปรากฏในบทคัดย่อ จึงควรมีการรายงานผลการดำเนินงานในส่วนนี้เพิ่มเติม เพื่อให้เห็นภาพการขยายผลงานวิจัยอย่างครบถ้วน<\/p><p>แม้จะมีข้อจำกัด แต่ผลลัพธ์ที่ได้จากการประเมินความพึงพอใจของผู้เข้ารับการอบรมแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของการถ่ายทอดเทคโนโลยี และความต้องการที่จะนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ต่อยอดธุรกิจของผู้เข้าร่วม งานวิจัยนี้จึงเป็นต้นแบบที่ดีในการนำองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาแก้ปัญหาเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร สร้างมูลค่าเพิ่ม และพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนอย่างยั่งยืน การพัฒนาต่อยอดอาจเน้นการหาแหล่งทุน การพัฒนาเครื่องจักร และการขยายผลไปสู่พื้นที่อื่นๆ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด<\/p><h3>งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด<\/h3><p>งานวิจัยนี้เหมาะกับ<strong>อุตสาหกรรมสิ่งทอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุตสาหกรรมสิ่งทอที่เน้นวัสดุธรรมชาติ และอุตสาหกรรมที่ต้องการใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร<\/strong> เหตุผลคือ งานวิจัยนี้ได้พัฒนาเทคโนโลยีและกระบวนการผลิตเส้นใยจากใบสับปะรด ซึ่งเป็นวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร เพื่อนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตผลิตภัณฑ์สิ่งทอ การนำเสนอเทคนิคการย้อมสีธรรมชาติ และการออกแบบผลิตภัณฑ์ จะช่วยให้ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมสิ่งทอสามารถสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีเอกลักษณ์ และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้ การจัดการความรู้และการถ่ายทอดเทคโนโลยี จะช่วยส่งเสริมให้ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมสิ่งทอสามารถพัฒนาศักยภาพและขยายธุรกิจได้อย่างยั่งยืน<\/p><h3>งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด<\/h3><p>งานวิจัยนี้เหมาะกับ<strong>เกษตรกรที่ปลูกสับปะรด ผู้ประกอบการ SMEs ในอุตสาหกรรมสิ่งทอ และผู้ประกอบการหัตถกรรม <\/strong>เหตุผลคือ เกษตรกรสามารถนำใบสับปะรดซึ่งเป็นเศษวัสดุเหลือใช้ มาสร้างมูลค่าเพิ่มได้ ผู้ประกอบการ SMEs สามารถนำเทคโนโลยีการผลิตเส้นใยสับปะรด และการย้อมสีธรรมชาติ มาใช้ในการผลิตสินค้า และสร้างความแตกต่างให้กับสินค้าของตนเอง ส่วนผู้ประกอบการหัตถกรรมสามารถนำความรู้ด้านการออกแบบและการสร้างผลิตภัณฑ์ มาใช้ในการสร้างผลิตภัณฑ์สิ่งทอที่มีเอกลักษณ์ และสร้างรายได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ งานวิจัยยังช่วยส่งเสริมการสร้างงาน และการพัฒนาอาชีพในชุมชน โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีการปลูกสับปะรดเป็นจำนวนมาก<\/p><h3>&nbsp;<\/h3>",
    "metaData": {
        "ProjectAbstractEN": "",
        "ProjectID": "105165",
        "Headname": "นายณัฐดนย์ รุ่งเรืองกิจไกร",
        "ProjectYearSubmit": "2564",
        "DepartmentTH": "มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์",
        "oecd": "กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์",
        "ProjectType": "โครงการเดี่ยว",
        "Projectstatus": "ปิดโครงการ",
        "tags": [
            "เส้นใยสับปะรด",
            "สีย้อมธรรมชาติ",
            "เส้นใยสับปะรด",
            "สีย้อมธรรมชาติ",
            "สารช่วยติดสี",
            "การตกแต่งสำเร็จ",
            "สารปรับประจุบวก"
        ],
        "ProjectObjective": "1. เพื่อจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีกระบวนการสกัดเส้นใย และการเตรียมเส้นใยสับปะรดให้ได้คุณภาพและมีกำลังผลิตเพียงพอต่อความต้องการในอุตสาหกรรม กระบวนการย้อมสีธรรมชาติและการตกแต่งสำเร็จ หลักการจับคู่สี เทรนด์สี และหลักการออกแบบสร้างผลิตภัณฑ์2. เพื่อจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับใบสับปะรดในเชิงพาณิชย์ด้วยการสกัดเส้นใยจากใบสับปะรดเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอสำหรับสร้างอัตลักษณ์ให้กับผลิตภัณฑ์ในกลุ่มจังหวัดระยอง และ สงขลา3. เพื่อถ่ายทอดเทคโนโลยีและขยายผลการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับเส้นใยสับปะรดโดยการพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้เป็นอัตลักษณ์ของจังหวัดระยอง และสงขลา"
    },
    "apa": "นายณัฐดนย์ รุ่งเรืองกิจไกร. (2564). การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์เศษเหลือทิ้งจากใบสับปะรดเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์สิ่งทอในกลุ่มจังหวัดระยอง และ สงขลา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.",
    "chicago": "นายณัฐดนย์ รุ่งเรืองกิจไกร. 2564. \"การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์เศษเหลือทิ้งจากใบสับปะรดเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์สิ่งทอในกลุ่มจังหวัดระยอง และ สงขลา\". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.",
    "mla": "นายณัฐดนย์ รุ่งเรืองกิจไกร. \"การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์เศษเหลือทิ้งจากใบสับปะรดเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์สิ่งทอในกลุ่มจังหวัดระยอง และ สงขลา\". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2564. กรุงเทพมหานคร.",
    "vancouver": "นายณัฐดนย์ รุ่งเรืองกิจไกร. การจัดการความรู้และถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์เศษเหลือทิ้งจากใบสับปะรดเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์สิ่งทอในกลุ่มจังหวัดระยอง และ สงขลา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2564. กรุงเทพมหานคร.",
    "license": [
        "Creative Commons Attribution",
        "https:\/\/creativecommons.org\/licenses\/by\/4.0\/"
    ]
}