กลุ่มข้อมูลด้านสังคมศาสตร์

การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือวัด เกณฑ์ประเมินสุขภาพด้วยตนเองทางดิจิทัลและผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงเพื่อลดเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน

... 17 มีนาคม 2568
การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือวัด เกณฑ์ประเมินสุขภาพด้วยตนเองทางดิจิทัลและผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงเพื่อลดเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน
ภาพนี้สร้างโดย Image GPT เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2568

บทวิเคราะห์งานวิจัย

งานวิจัยนี้มุ่งแก้ไขปัญหาอัตราการเสียชีวิตจากโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs) ในประเทศไทย ซึ่งสูงถึง 75% โดยเน้นการพัฒนาเครื่องมือและหลักสูตรเพื่อส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน งานวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะหลัก ระยะแรกเน้นการพัฒนาแบบวัดความรอบรู้และพฤติกรรมสุขภาพด้วยระบบดิจิทัล ซึ่งได้แบบวัดที่มีความเชื่อมั่นสูง พร้อมทั้งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมสุขภาพ พบว่าความรอบรู้ด้านสุขภาพมีอิทธิพลเชิงบวกต่อพฤติกรรมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญ ระยะที่สองมุ่งพัฒนาหลักสูตรสำหรับบุคลากรทางการแพทย์ ใช้สื่อดิจิทัลหลากหลายรูปแบบในการอบรม ผลการทดลองใช้หลักสูตรแสดงให้เห็นว่าผู้เข้าร่วมมีทั้งความรอบรู้และพฤติกรรมสุขภาพที่ดีขึ้นหลังจากเข้าร่วมหลักสูตร อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างของพฤติกรรมสุขภาพระหว่างกลุ่มที่อาศัยในชุมชนเมืองและกึ่งเมือง ระยะที่สามเป็นการติดตามประเมินผลการนำหลักสูตรไปใช้ในกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่ พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดโรค NCDs และหลังจากเข้าร่วมกิจกรรม ทั้งความรอบรู้และพฤติกรรมสุขภาพดีขึ้น แต่ยังคงมีความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่เข้าร่วมในสถานศึกษาและชุมชน

จุดแข็งของงานวิจัยนี้คือการใช้ระบบดิจิทัลในการพัฒนาเครื่องมือและหลักสูตร ทำให้สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างกว้างขวาง และสามารถติดตามประเมินผลได้อย่างต่อเนื่อง การใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางในการส่งเสริมสุขภาพ สอดคล้องกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรมของประเทศไทย นอกจากนี้ การใช้สถิติหลายวิธีในการวิเคราะห์ข้อมูล ทำให้ผลการวิจัยมีความน่าเชื่อถือ อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดของงานวิจัยอาจอยู่ที่การศึกษาในพื้นที่เฉพาะ และขนาดตัวอย่างในแต่ละระยะอาจไม่ครอบคลุมกลุ่มเป้าหมายทั้งหมด การศึกษาเพิ่มเติมในกลุ่มประชากรอื่นๆ หรือพื้นที่อื่นๆ อาจช่วยยืนยันผลการวิจัยได้ และการติดตามผลในระยะยาว จะช่วยประเมินประสิทธิผลของหลักสูตรได้อย่างครอบคลุมยิ่งขึ้น ควรมีการศึกษาถึงปัจจัยอื่นๆ ที่อาจมีผลต่อพฤติกรรมสุขภาพ เช่น ปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เพื่อให้ได้ภาพรวมที่สมบูรณ์มากขึ้น

งานวิจัยนี้มีคุณค่าทางวิชาการสูง เนื่องจากเป็นการบูรณาการองค์ความรู้ด้านสุขภาพ เทคโนโลยีดิจิทัล และปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อแก้ไขปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของประเทศ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้ในการพัฒนา นโยบาย และโครงการส่งเสริมสุขภาพ เพื่อลดอัตราการเสียชีวิตจากโรค NCDs ในประเทศไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ การพัฒนาแบบวัดความรอบรู้และพฤติกรรมสุขภาพด้วยระบบดิจิทัล สามารถนำไปปรับใช้ในกลุ่มเป้าหมายอื่นๆ หรือใช้เป็นเครื่องมือในการประเมินผลโครงการส่งเสริมสุขภาพต่างๆ ได้ การพัฒนาหลักสูตรสำหรับบุคลากรทางการแพทย์ ช่วยเพิ่มศักยภาพในการทำงาน และทำให้สามารถส่งเสริมสุขภาพได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสุขภาพ (HealthTech) อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ และอุตสาหกรรมการศึกษา เหตุผลคือ:

  • อุตสาหกรรมเทคโนโลยีสุขภาพ: แบบวัดและหลักสูตรที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ดิจิทัล เช่น แอปพลิเคชัน เว็บไซต์ หรือแพลตฟอร์มการเรียนรู้ เพื่อให้บริการประชาชน หรือหน่วยงานต่างๆ ในการประเมิน และส่งเสริมสุขภาพ
  • อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์: งานวิจัยนี้จำเป็นต้องใช้ความเชี่ยวชาญในการพัฒนาซอฟต์แวร์ การออกแบบระบบฐานข้อมูล และการพัฒนาสื่อดิจิทัล จึงเป็นโอกาสสำหรับบริษัทซอฟต์แวร์ในการนำผลการวิจัยไปพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการ
  • อุตสาหกรรมการศึกษา: หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้เป็นหลักสูตรการเรียนการสอน เพื่อส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพให้กับนักเรียน นักศึกษา หรือบุคลากรทางการศึกษา

งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับบุคลากรทางการแพทย์ นักวิจัยด้านสุขภาพ นักพัฒนาซอฟต์แวร์ และครู เหตุผลคือ:

  • บุคลากรทางการแพทย์: หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ในการฝึกอบรม และพัฒนาศักยภาพในการทำงาน เพื่อให้สามารถส่งเสริมสุขภาพ และป้องกันโรค NCDs ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
  • นักวิจัยด้านสุขภาพ: งานวิจัยนี้เป็นฐานข้อมูล และองค์ความรู้ที่มีค่า สามารถนำไปใช้ในการวิจัย และพัฒนา งานด้านสุขภาพ ต่อไปได้
  • นักพัฒนาซอฟต์แวร์: งานวิจัยนี้ต้องการบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญในการพัฒนา และดูแลรักษา ระบบซอฟต์แวร์ และสื่อดิจิทัล ที่ใช้ในการส่งเสริมสุขภาพ
  • ครู: หลักสูตรสามารถนำไปใช้ในการจัดการเรียนการสอน เพื่อส่งเสริมสุขภาพ และพฤติกรรมสุขภาพที่ดีให้กับนักเรียน

สร้างบทวิเคราะห์โดย Gemini เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2568
รหัสโครงการ : 125090
หัวหน้าโครงการ : รศ.ดร. อังศินันท์ อินทรกำแหง
ปีงบประมาณ : 2564
หน่วยงาน : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สาขาวิจัย : กลุ่มข้อมูลด้านสังคมศาสตร์
ประเภทโครงการ : โครงการเดี่ยว
สถานะ : ปิดโครงการ
คำสำคัญ :
วัตถุประสงค์ : 1) พัฒนาแบบวัดและเกณฑ์การประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงด้วยตนเองผ่านระบบดิจิทัล ในการใช้ประเมินและกำกับติดตามได้ต่อเนื่อง 2) พัฒนาหลักสูตรสำหรับบุคลากรสุขภาพในการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงของกลุ่มเสี่ยงโรค NCDs 3) ติดตามและประเมินผลการนำหลักสูตรและสื่อเทคโนโลยีไปใช้ในการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงของกลุ่มเป้าหมายวัยเรียนและวัยทำงาน

รศ.ดร. อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2564). การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือวัด เกณฑ์ประเมินสุขภาพด้วยตนเองทางดิจิทัลและผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงเพื่อลดเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. .

รศ.ดร. อังศินันท์ อินทรกำแหง. 2564. "การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือวัด เกณฑ์ประเมินสุขภาพด้วยตนเองทางดิจิทัลและผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงเพื่อลดเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน". มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. .

รศ.ดร. อังศินันท์ อินทรกำแหง. "การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือวัด เกณฑ์ประเมินสุขภาพด้วยตนเองทางดิจิทัลและผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงเพื่อลดเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน". มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2564. .

รศ.ดร. อังศินันท์ อินทรกำแหง. การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือวัด เกณฑ์ประเมินสุขภาพด้วยตนเองทางดิจิทัลและผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพตามหลักพอเพียงเพื่อลดเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในกลุ่มวัยเรียนและวัยทำงาน. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2564. .

Creative Commons : CC

Creative Commons
Attribution ให้เผยแพร่ ดัดแปลง โดยต้องระบุที่มา