เทคโนโลยีเกษตรเพื่อส่งเสริมการจัดการอ้อยสู่ความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยนี้มุ่งแก้ไขปัญหาการเผาเศษอ้อยซึ่งก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศ (PM 2.5) ในจังหวัดกาญจนบุรี โดยนำเสนอแนวทางการใช้ประโยชน์จากเศษอ้อยอย่างยั่งยืน งานวิจัยแบ่งเป็น 4 ส่วนหลักๆ คือ การศึกษาผลกระทบของการเผาอ้อยต่อจุลินทรีย์ในดิน การพัฒนาบรรจุภัณฑ์จากใบอ้อย การออกแบบและสร้างเครื่องขึ้นรูปภาชนะจากกระดาษเยื่อใบอ้อย และการพัฒนาสื่อเสมือนจริง (AR) เพื่อเผยแพร่ความรู้
ส่วนแรก เน้นการวิเคราะห์ผลกระทบของการเผาอ้อยต่อระบบนิเวศในดิน โดยใช้เทคนิคการทำแผนที่ทางชีวภาพ (Biomapping) และการวิเคราะห์จีโนม (genome sequencing) เพื่อศึกษาความหลากหลายของแบคทีเรียตรึงไนโตรเจนในดินก่อนและหลังการเผา ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการเผาอ้อยทำให้แบคทีเรียตรึงไนโตรเจนลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ส่งผลต่อความอุดมสมบูรณ์ของดินและการเจริญเติบโตของอ้อยในระยะยาว ข้อมูลนี้เป็นฐานสำคัญในการสร้างความตระหนักรู้ให้เกษตรกรเห็นถึงความสำคัญของการไม่เผาเศษอ้อย การใช้เทคโนโลยี QGIS 3.26 ในการสร้างแผนที่ทางชีวภาพแสดงให้เห็นถึงความทันสมัยและความแม่นยำของการวิเคราะห์ข้อมูล
ส่วนที่สองและสามเน้นการเพิ่มมูลค่าเศษอ้อยผ่านการพัฒนาผลิตภัณฑ์บรรจุภัณฑ์จากเยื่อกระดาษใบอ้อย กระบวนการผลิตได้พิจารณาถึงความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจโดยคำนึงถึงต้นทุนการผลิตและต้นทุนแรงงาน การทดลองใช้ส่วนผสมต่างๆ เช่น ขุยกระดาษและชานอ้อย เพื่อปรับปรุงคุณภาพของกระดาษ การเคลือบผิวด้วยกลูโคแมนแนนช่วยเพิ่มความแข็งแรงและความทนทานของผลิตภัณฑ์ การออกแบบและสร้างเครื่องขึ้นรูปภาชนะด้วยระบบ PLC ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและลดต้นทุน การพัฒนาผลิตภัณฑ์หลากหลายรูปแบบ เช่น กล่องกระดาษ ถาดใส่อาหาร ถาดเพาะกล้า แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของวัสดุจากเศษอ้อยในการตอบสนองความต้องการของตลาด
ส่วนที่สี่เน้นการสร้างสื่อเสมือนจริง (AR) เพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับผลกระทบของการเผาอ้อยต่อดินและความสำคัญของการใช้ประโยชน์จากเศษอ้อยอย่างยั่งยืน การนำเทคโนโลยี AR มาใช้ช่วยให้เข้าใจข้อมูลได้ง่ายขึ้นและดึงดูดความสนใจของกลุ่มเป้าหมายได้มากขึ้น การรวมเอาเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ากับการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากเศษอ้อยถือเป็นจุดแข็งของงานวิจัยนี้ การประเมินความพึงพอใจของผู้บริโภคและผู้เชี่ยวชาญต่อผลิตภัณฑ์และเครื่องจักรที่พัฒนาขึ้นแสดงให้เห็นถึงความสำเร็จและความพร้อมในการนำไปใช้จริง
โดยรวมแล้ว งานวิจัยนี้มีความครบถ้วน ตั้งแต่การวิเคราะห์ปัญหา การพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการเผยแพร่ความรู้ การนำเสนอข้อมูลอย่างเป็นระบบ การใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย และการคำนึงถึงความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจ ทำให้เป็นงานวิจัยที่มีคุณค่าและสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริงในการส่งเสริมการจัดการอ้อยอย่างยั่งยืนและสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน การคำนวณระยะเวลาคืนทุนของเครื่องจักรที่พัฒนาขึ้นแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการลงทุนและการขยายผลในเชิงธุรกิจ
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมหลายประเภท ได้แก่
-
อุตสาหกรรมการเกษตร: งานวิจัยนำเสนอวิธีการจัดการเศษอ้อยอย่างยั่งยืน ช่วยลดต้นทุนการผลิตของเกษตรกร และเพิ่มมูลค่าผลผลิต ข้อมูลเกี่ยวกับการเพิ่มประสิทธิภาพของดินและการลดการใช้ปุ๋ยสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในไร่อ้อยอื่นๆ ได้
-
อุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์: งานวิจัยพัฒนาผลิตภัณฑ์บรรจุภัณฑ์จากเศษอ้อยที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม มีต้นทุนต่ำ และมีความแข็งแรงทนทาน เหมาะสำหรับการนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร สินค้าเกษตร และสินค้าอุปโภคบริโภคอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มสินค้าที่ต้องการบรรจุภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ง่าย
-
อุตสาหกรรมเครื่องจักรกลการเกษตร: การออกแบบและสร้างเครื่องขึ้นรูปภาชนะจากกระดาษเยื่อใบอ้อยสามารถนำไปต่อยอดพัฒนาเป็นธุรกิจผลิตและจำหน่ายเครื่องจักร สามารถตอบสนองความต้องการของเกษตรกรและผู้ประกอบการที่ต้องการผลิตภัณฑ์บรรจุภัณฑ์จากวัสดุธรรมชาติ
-
อุตสาหกรรมรีไซเคิลและการจัดการของเสีย: งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการใช้ประโยชน์จากเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการจัดการขยะและของเสียจากการเกษตรประเภทอื่นๆ ได้
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้ประกอบอาชีพหลากหลาย ได้แก่
-
เกษตรกรผู้ปลูกอ้อย: งานวิจัยช่วยให้เกษตรกรลดปัญหาการเผาเศษอ้อย เพิ่มรายได้จากการนำเศษอ้อยมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ และลดต้นทุนการผลิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกษตรกรที่อยู่ในพื้นที่ที่มีปัญหาเรื่องมลพิษทางอากาศจากการเผาอ้อย
-
ผู้ประกอบการธุรกิจ SME: งานวิจัยนี้เหมาะสำหรับผู้ประกอบการที่สนใจผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์บรรจุภัณฑ์จากวัสดุธรรมชาติ โดยเฉพาะกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่เน้นความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และกลุ่มเป้าหมายที่สนใจสินค้าที่มีความยั่งยืน
-
วิศวกรเครื่องกล/อุตสาหการ: การออกแบบและสร้างเครื่องขึ้นรูปภาชนะเป็นส่วนที่สามารถนำไปต่อยอดได้สำหรับวิศวกรในการพัฒนาและปรับปรุงเครื่องจักร
-
นักวิจัยและพัฒนา: งานวิจัยนี้สามารถเป็นพื้นฐานสำหรับการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์จากวัสดุชีวมวลอื่นๆ และการพัฒนาเทคโนโลยีการแปรรูปวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร
| รหัสโครงการ : | 109661 |
| หัวหน้าโครงการ : | นางสาวนันทวัน หัตถมาศ |
| ปีงบประมาณ : | 2564 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | แผนงาน หรือชุดโครงการ |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | (1) เพื่อสร้างแผนที่ทางชีวภาพ (Bio mapping) ของจุลินทรีย์ดินในไร่อ้อยของตำบลบ้านเก่า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี(2) เพื่อพัฒนาบรรจุภัณฑ์ธรรมชาติจากใบอ้อยที่ได้จากการเก็บเกี่ยวอ้อย(3) เพื่อออกแบบและสร้างเครื่องต้นแบบในการขึ้นรูปภาชนะจากกระดาษเยื่อใบอ้อย(4) เพื่อออกแบบและพัฒนาสื่อเสมือนจริงโดยใช้เทคโนโลยี AR สำหรับถ่ายทอดผลกระทบทางชีวภาพในดินสู่การใช้เครื่องขึ้นรูปบรรจุภัณฑ์ |
นางสาวนันทวัน หัตถมาศ. (2564). เทคโนโลยีเกษตรเพื่อส่งเสริมการจัดการอ้อยสู่ความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. กาญจนบุรี, ชลบุรี, พิษณุโลก.
นางสาวนันทวัน หัตถมาศ. 2564. "เทคโนโลยีเกษตรเพื่อส่งเสริมการจัดการอ้อยสู่ความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน". มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. กาญจนบุรี, ชลบุรี, พิษณุโลก.
นางสาวนันทวัน หัตถมาศ. "เทคโนโลยีเกษตรเพื่อส่งเสริมการจัดการอ้อยสู่ความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน". มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 2564. กาญจนบุรี, ชลบุรี, พิษณุโลก.
นางสาวนันทวัน หัตถมาศ. เทคโนโลยีเกษตรเพื่อส่งเสริมการจัดการอ้อยสู่ความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี; 2564. กาญจนบุรี, ชลบุรี, พิษณุโลก.