ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2
บทวิเคราะห์งานวิจัย
โครงการวิจัย “ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2” นับเป็นงานวิจัยที่มีความสำคัญและครอบคลุมมิติต่างๆ ในการแก้ปัญหาขยะทะเลอย่างเป็นระบบ งานวิจัยนี้ไม่ได้มุ่งเน้นเพียงการเก็บกู้ขยะเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมการพัฒนาเทคโนโลยี การสร้างมาตรฐาน และการส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยแบ่งการวิจัยออกเป็น 4 กรอบหลัก
กรอบแรก เน้นการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการจัดการขยะทะเลอย่างมีประสิทธิภาพ การพัฒนาเรือบังคับระยะไกลและรถกวาดขยะชายหาดช่วยลดต้นทุนและเพิ่มประสิทธิภาพในการเก็บขยะ โดยเฉพาะการใช้โดรนสำรวจขยะใต้น้ำเป็นนวัตกรรมที่น่าสนใจ ซึ่งช่วยให้สามารถตรวจสอบพื้นที่ได้กว้างขวางและแม่นยำขึ้น การพัฒนาถังขยะอัจฉริยะก็ช่วยในเรื่องการคัดแยกและจัดการขยะได้ดีขึ้น นอกจากนี้ การนำขยะพลาสติกที่เก็บได้มาใช้ประโยชน์ในรูปแบบ Upcycling ก็เป็นกลไกสำคัญในการสร้างเศรษฐกิจหมุนเวียนในชุมชน การหมุนเวียนเงินในพื้นที่ 425,050 บาท และกำไร 132,210 บาท แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของการสร้างมูลค่าเพิ่มจากขยะได้จริง
กรอบที่สอง มุ่งเน้นการกำหนดมาตรฐานวิธีการวิเคราะห์ไมโครพลาสติก การอ้างอิงมาตรฐานของ NOAA แสดงให้เห็นถึงความเข้มงวดและความน่าเชื่อถือของวิธีการวิจัย การศึกษาการปนเปื้อนของไมโครพลาสติกในอาหารทะเลแปรรูป เป็นข้อมูลสำคัญที่ช่วยให้ผู้บริโภคตระหนักถึงปัญหาและภาครัฐสามารถกำหนดมาตรฐานความปลอดภัยด้านอาหารได้
กรอบที่สาม มุ่งเน้นการสร้างมาตรฐานการผลิตในอุตสาหกรรมพลาสติก โดยนำร่องกับโรงงาน 10 แห่ง การพัฒนาเกณฑ์มาตรฐานการผลิตที่คำนึงถึงเศรษฐกิจหมุนเวียน จะช่วยผลักดันให้อุตสาหกรรมพลาสติกหันมาใช้พลาสติกรีไซเคิลมากขึ้น และการขึ้นทะเบียนเกณฑ์ข้อกำหนดฯ เกณฑ์ ข้อกำหนดสินค้าและบริการที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของผลิตภัณฑ์ประเภทวัสดุก่อผนัง กับกรมควบคุมมลพิษ แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าในการผลักดันนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม
กรอบที่สี่ เป็นการวางแผนเชิงพื้นที่เพื่อการจัดการขยะพลาสติกให้เป็นศูนย์ภายในปี 2575 และแผนการจัดการไมโครพลาสติกในสิ่งแวดล้อม การวางแผนระยะยาวนี้ แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน และการเสนอแนะให้ภาครัฐสนับสนุนนโยบาย ใช้เทคโนโลยี และปรับปรุงกระบวนการจัดซื้อจัดจ้าง เพื่อสนับสนุนการใช้ผลิตภัณฑ์ Upcycling เป็นข้อเสนอแนะที่สำคัญ ที่แสดงให้เห็นว่า การแก้ปัญหาขยะทะเลต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน
งานวิจัยนี้มีความโดดเด่นในเรื่องการบูรณาการองค์ความรู้ต่างๆ ตั้งแต่ด้านเทคโนโลยี การวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์ การกำหนดมาตรฐาน และการวางแผนเชิงนโยบาย เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ยั่งยืน อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของโครงการนี้ ยังขึ้นอยู่กับการขับเคลื่อนจากภาครัฐ ภาคเอกชน และประชาชนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถบรรลุเป้าหมาย zero waste และสอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมฉบับที่ 13 หมุดหมายที่ 10 ไทยมีเศรษฐกิจหมุนเวียนและสังคมคาร์บอนต่ำ
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมหลายประเภท เนื่องจากผลลัพธ์ของการวิจัยครอบคลุมตั้งแต่การพัฒนาเทคโนโลยีไปจนถึงการกำหนดมาตรฐานและการสร้างเศรษฐกิจหมุนเวียน
- อุตสาหกรรมการจัดการขยะ: เทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้น เช่น เรือบังคับระยะไกล รถกวาดขยะชายหาด และถังขยะอัจฉริยะ สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้โดยตรง ในอุตสาหกรรมนี้ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและลดต้นทุนในการจัดการขยะ
- อุตสาหกรรมการผลิตพลาสติก: การกำหนดมาตรฐานการผลิตในอุตสาหกรรมพลาสติก จะช่วยให้โรงงานสามารถปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิตให้สอดคล้องกับหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน และใช้พลาสติกรีไซเคิลได้มากขึ้น
- อุตสาหกรรมอาหารทะเลแปรรูป: ข้อมูลการปนเปื้อนของไมโครพลาสติกในอาหารทะเลแปรรูป เป็นข้อมูลสำคัญที่ช่วยให้อุตสาหกรรมนี้ สามารถปรับปรุงกระบวนการผลิต เพื่อลดการปนเปื้อนและรักษาคุณภาพสินค้า
- อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ Upcycling: งานวิจัยนี้ส่งเสริมการนำขยะพลาสติกมาใช้ประโยชน์ จึงเหมาะสมกับอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและผลิตสินค้าจากวัสดุรีไซเคิล
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับบุคคลากรในหลายอาชีพ ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสิ่งแวดล้อม วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี
- นักวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม: สามารถนำข้อมูลและวิธีการวิเคราะห์ไมโครพลาสติกไปใช้ในการวิจัยเพิ่มเติม และติดตามผลกระทบของไมโครพลาสติกต่อสิ่งแวดล้อม
- วิศวกรสิ่งแวดล้อม: สามารถนำเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้น เช่น เรือเก็บขยะ รถกวาดขยะ และถังขยะอัจฉริยะ ไปปรับใช้และพัฒนาต่อยอด
- ผู้ประกอบการ: สามารถนำมาตรฐานการผลิตและแนวทางการสร้างเศรษฐกิจหมุนเวียน ไปประยุกต์ใช้ในธุรกิจ โดยเฉพาะธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการจัดการขยะ การผลิตพลาสติก และการผลิตสินค้า Upcycling
- นักวิเคราะห์นโยบาย: ข้อมูลและข้อเสนอแนะจากงานวิจัย สามารถนำไปใช้ในการกำหนดนโยบาย และแผนงานในการจัดการขยะทะเลอย่างมีประสิทธิภาพ
- เจ้าหน้าที่รัฐ: ที่เกี่ยวข้องกับการกำกับดูแลด้านสิ่งแวดล้อมและอุตสาหกรรม สามารถนำผลงานวิจัยนี้ไปใช้ในการกำกับดูแลและบังคับใช้กฎหมาย
| รหัสโครงการ : | 12538 |
| หัวหน้าโครงการ : | นายสุชาติ เหลืองประเสริฐ |
| ปีงบประมาณ : | 2563 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | แผนงาน หรือชุดโครงการ |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | 1.2.1 เพื่อสร้างชุมชนชายฝั่งที่สามารถพัฒนาสู่ชุมชน zero waste บนพื้นฐานเทคโนโลยีและระบบการจัดการขยะเหมาะสมกับการปรับใช้กับชุมชน1.2.2 เพื่อศึกษาขอบเขตของผลกระทบและแนวทางการลดผลกระทบจากไมโครพลาสติกจากน้ำทิ้งชุมชนและในผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูปที่เกี่ยวข้องกับอาหารทะเล1.2.3 เพื่อกำหนดแนวทางระบบรับรองมาตรฐานการผลิตผลิตภัณฑ์สำหรับผู้ประกอบการผลิตผลิตภัณฑ์พลาสติกให้ปรับระบบการผลิตที่คำนึงถึงระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนที่ใช้พลาสติกรีไซเคิล1.2.4 เพื่อกำหนดเกณฑ์มาตรฐานและแนวทางการใช้ผลิตภัณฑ์รีไซเคิลในด้านสิ่งแวดล้อม |
นายสุชาติ เหลืองประเสริฐ. (2563). ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.
นายสุชาติ เหลืองประเสริฐ. 2563. "ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.
นายสุชาติ เหลืองประเสริฐ. "ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2563. กรุงเทพมหานคร.
นายสุชาติ เหลืองประเสริฐ. ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2563. กรุงเทพมหานคร.