การพัฒนาแนวทางเชิงระบบของการจัดการความปลอดภัยทางถนนในทางวิศวกรรมสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง ภายใต้กรอบแผนยุทธศาสตร์ชาติ
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยเรื่อง "การพัฒนาแนวทางเชิงระบบของการจัดการความปลอดภัยทางถนนในทางวิศวกรรมสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง ภายใต้กรอบแผนยุทธศาสตร์ชาติ" นี้ มุ่งเน้นการแก้ไขปัญหาอุบัติเหตุทางถนนที่ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อประเทศ โดยเฉพาะกลุ่มผู้ใช้ถนนเปราะบางอย่างคนเดินเท้าและผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ งานวิจัยนี้ใช้แนวทางเชิงระบบ (Systemic Approach) ที่ครอบคลุมและเป็นระบบ โดยไม่ใช่การแก้ปัญหาแบบเฉพาะหน้าแต่เป็นการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ระยะยาว ซึ่งสอดคล้องกับแผนยุทธศาสตร์ชาติ
จุดเด่นของงานวิจัยนี้ คือ การนำเสนอแนวทางการจัดการความปลอดภัยทางถนนอย่างเป็นระบบ เริ่มจากการระบุพื้นที่ศึกษา วิเคราะห์ปัญหา เสนอแนะมาตรการ ประเมินและจัดลำดับความสำคัญ ดำเนินการปรับปรุง และติดตามประเมินประสิทธิผล กระบวนการ 6 ขั้นตอนนี้ช่วยให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล การเลือกใช้พื้นที่ศึกษา 14 แห่ง ช่วยให้สามารถเก็บรวบรวมข้อมูลที่หลากหลายและครอบคลุม นอกจากนี้ยังมีการจำแนกมาตรการอย่างชัดเจน ทั้งสำหรับคนเดินเท้า (เช่น ทางม้าลายยกพื้น สัญญาณไฟจราจร) และผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ (เช่น จุดกลับรถเฉพาะ ช่องหยุดรถจักรยานยนต์) แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในความต้องการและความเสี่ยงที่แตกต่างกันของกลุ่มผู้ใช้ถนนแต่ละกลุ่ม
นอกจากนี้ งานวิจัยยังพัฒนานวัตกรรมที่สำคัญ นั่นคือการใช้เทคโนโลยีวิเคราะห์ภาพวิดีโอในการสำรวจ ตรวจพบ และวิเคราะห์เหตุการณ์เกือบเกิดอุบัติเหตุ (Near-miss Accidents) ซึ่งเป็นข้อมูลที่มีคุณค่าในการป้องกันอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต การนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ช่วยเพิ่มความแม่นยำและความรวดเร็วในการวิเคราะห์ความเสี่ยง และประเมินประสิทธิผลของมาตรการต่างๆ การนำเสนอแนวคิด 6S (Separation, Sight, Signs, Surface, Strike, Speed) เป็นกรอบแนวคิดที่กระชับและเข้าใจง่าย ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางปฏิบัติในการปรับปรุงความปลอดภัยทางถนนได้อย่างเป็นรูปธรรม
สุดท้าย งานวิจัยได้จัดทำคู่มือวิศวกรรมความปลอดภัยทางถนน และเผยแพร่องค์ความรู้และเทคโนโลยี เพื่อให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างต่อเนื่อง การเผยแพร่ความรู้สู่สาธารณะจะช่วยสร้างความตระหนักรู้และส่งเสริมให้เกิดการมีส่วนร่วมในการสร้างความปลอดภัยทางถนน ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่างานวิจัยนี้มีความสมบูรณ์ ครอบคลุม และมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาความปลอดภัยทางถนนของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง และสามารถนำไปปรับใช้ได้จริงในภาคปฏิบัติ
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะอย่างยิ่งกับอุตสาหกรรมการก่อสร้าง วิศวกรรมโยธา และอุตสาหกรรมเทคโนโลยี เพราะงานวิจัยนี้ให้ความสำคัญกับการออกแบบและปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานทางถนน ซึ่งเป็นงานหลักของอุตสาหกรรมการก่อสร้างและวิศวกรรมโยธา การพัฒนานวัตกรรมเทคโนโลยีการวิเคราะห์ภาพวิดีโอ ก็สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ในอุตสาหกรรมเทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริษัทที่พัฒนาเทคโนโลยีด้านการจราจรและความปลอดภัย นอกจากนี้ ผลงานวิจัยยังสามารถนำไปใช้ประโยชน์กับอุตสาหกรรมประกันภัย โดยใช้ข้อมูลและผลการวิเคราะห์เพื่อประเมินความเสี่ยงและการออกแบบกรมธรรม์ประกันภัยที่เหมาะสม
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการวางแผน ออกแบบ และบริหารจัดการด้านความปลอดภัยทางถนน เช่น วิศวกรโยธา วิศวกรจราจร นักวางแผนเมือง เจ้าหน้าที่รัฐที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการด้านการจราจรและขนส่ง ตำรวจจราจร และนักวิจัยด้านความปลอดภัยทางถนน นอกจากนี้ ยังเหมาะกับนักวิทยาศาสตร์ข้อมูลและนักพัฒนาซอฟต์แวร์ ที่สามารถนำเทคโนโลยีการวิเคราะห์ภาพวิดีโอที่พัฒนาขึ้นมาประยุกต์ใช้ และพัฒนาต่อยอดได้ งานวิจัยนี้ให้ความรู้และเครื่องมือที่จำเป็นต่อการทำงานของบุคคลเหล่านี้ ทำให้สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและบรรลุเป้าหมายในการลดอุบัติเหตุทางถนน
| รหัสโครงการ : | 174999 |
| หัวหน้าโครงการ : | ผศ. ดร. นพดล กรประเสริฐ |
| ปีงบประมาณ : | 2565 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยี |
| ประเภทโครงการ : | โครงการเดี่ยว |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | 1) เพื่อศึกษาและกำหนดแนวทางการวิเคราะห์ กำหนดพื้นที่ศึกษา และพัฒนานวัตกรรมเครื่องมือในการสำรวจ สังเกต และวิเคราะห์ข้อมูลความเสี่ยงของอุบัติเหตุการเสียชีวิตและบาดเจ็บสาหัสของกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง (Vulnerable Road Users)2) เพื่อเสนอแนะแนวทางการจัดการความปลอดภัยทางถนนในเชิงระบบ (Systemic Approach) และดำเนินมาตรการปรับปรุงความปลอดภัยโครงสร้างพื้นฐานทางถนน สำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบางบนถนนในความรับผิดชอบของ อปท. ทล. และ ทช.3) เพื่อประเมินประสิทธิผลของโครงการปรับปรุงความปลอดภัยโครงสร้างพื้นฐานทางถนนสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง |
ผศ. ดร. นพดล กรประเสริฐ. (2565). การพัฒนาแนวทางเชิงระบบของการจัดการความปลอดภัยทางถนนในทางวิศวกรรมสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง ภายใต้กรอบแผนยุทธศาสตร์ชาติ. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร.
ผศ. ดร. นพดล กรประเสริฐ. 2565. "การพัฒนาแนวทางเชิงระบบของการจัดการความปลอดภัยทางถนนในทางวิศวกรรมสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง ภายใต้กรอบแผนยุทธศาสตร์ชาติ". มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร.
ผศ. ดร. นพดล กรประเสริฐ. "การพัฒนาแนวทางเชิงระบบของการจัดการความปลอดภัยทางถนนในทางวิศวกรรมสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง ภายใต้กรอบแผนยุทธศาสตร์ชาติ". มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2565. กรุงเทพมหานคร.
ผศ. ดร. นพดล กรประเสริฐ. การพัฒนาแนวทางเชิงระบบของการจัดการความปลอดภัยทางถนนในทางวิศวกรรมสำหรับกลุ่มผู้ใช้ถนนที่เปราะบาง ภายใต้กรอบแผนยุทธศาสตร์ชาติ. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2565. กรุงเทพมหานคร.