กลุ่มข้อมูลด้านสังคมศาสตร์

การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย

... 5 เมษายน 2568
การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย
ภาพนี้สร้างโดย Image GPT เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2568

บทวิเคราะห์งานวิจัย

งานวิจัยเรื่อง "การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย" นี้ มุ่งเน้นการพัฒนาการเรียนการสอนศิลปะไทยให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยใช้แนวทางการวิจัยและพัฒนา (R&D) งานวิจัยแบ่งออกเป็นสามส่วนย่อยที่เชื่อมโยงกันอย่างมีระบบ แต่ละส่วนย่อยล้วนมีเป้าหมายในการสร้างนวัตกรรมและปรับปรุงวิธีการสอนศิลปะไทยให้ทันสมัยและตอบสนองความต้องการของผู้เรียนในยุคปัจจุบันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ส่วนแรกคือ การพัฒนาชุดกิจกรรมส่งเสริมการเห็นคุณค่าศิลปะชุมชนสำหรับเยาวชน: กรณีศึกษางานลายคำสกุลช่างลำปาง ส่วนนี้เน้นการวิเคราะห์ความสำคัญของงานลายคำสกุลช่างลำปางต่อประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความภาคภูมิใจในท้องถิ่น จากนั้นจึงนำข้อมูลที่ได้จากการลงพื้นที่ มาใช้ในการสร้างชุดกิจกรรมเพื่อปลูกฝังความเข้าใจและเห็นคุณค่าในงานศิลปะชุมชน วิธีการนี้ นอกจากจะช่วยให้เยาวชนได้เรียนรู้ศิลปะไทยอย่างลึกซึ้งแล้ว ยังเป็นการส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น การสร้างชุดกิจกรรมและจัดนิทรรศการ ถือเป็นกลยุทธ์ที่เยี่ยมยอดในการกระตุ้นการมีส่วนร่วมของเยาวชน และเผยแพร่ความรู้สู่สาธารณชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ส่วนที่สอง คือ การพัฒนานิทรรศการศิลปะไทยแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการประยุกต์ใช้ศิลปะไทยในชีวิตประจำวันสำหรับเยาวชน ส่วนนี้มุ่งเน้นการสร้างพื้นที่การเรียนรู้ที่น่าสนใจ โดยการออกแบบนิทรรศการแบบมีปฏิสัมพันธ์ ที่ช่วยให้เยาวชนได้เรียนรู้และเข้าใจศิลปะไทยได้อย่างสนุกสนาน และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้จริง การออกแบบนิทรรศการแบบมีส่วนร่วม เปิดโอกาสให้เยาวชนได้แสดงความคิดสร้างสรรค์ และมีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ผลงาน ซึ่งเป็นวิธีการที่ดีในการส่งเสริมการเรียนรู้แบบ Active Learning และสร้างความตระหนักรู้ในคุณค่าของศิลปะไทย การจัดกิจกรรมควบคู่ไปกับนิทรรศการ ยิ่งช่วยเสริมสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ส่วนที่สาม คือ การพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้สำหรับหลักสูตรศิลปศึกษาด้านสถาปัตยกรรมไทย โดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน (VR) ส่วนนี้แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าในการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้กับการเรียนการสอนศิลปะไทย การใช้เทคโนโลยี VR ช่วยให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้สถาปัตยกรรมไทยได้อย่างสมจริง โดยไม่จำเป็นต้องเดินทางไปยังสถานที่จริง ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อผู้เรียนที่อยู่ห่างไกลหรือมีข้อจำกัดในการเดินทาง นอกจากนี้ การใช้เทคโนโลยี VR ยังช่วยเพิ่มความน่าสนใจและดึงดูดความสนใจของผู้เรียนได้มากขึ้น ทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การศึกษาผลการใช้นวัตกรรมนี้ จะช่วยให้สามารถปรับปรุงและพัฒนาระบบการเรียนการสอนให้ดียิ่งขึ้นต่อไป

โดยสรุป งานวิจัยนี้มีจุดเด่นอยู่ที่การนำแนวทางการวิจัยและพัฒนา มาใช้ในการสร้างนวัตกรรมทางศิลปศึกษา โดยครอบคลุมทั้งการสร้างชุดกิจกรรม การออกแบบนิทรรศการ และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี เพื่อให้การเรียนรู้ศิลปะไทยมีประสิทธิภาพและน่าสนใจมากขึ้น การเชื่อมโยงความรู้ทางทฤษฎีกับการปฏิบัติจริง ผ่านการลงพื้นที่ การสร้างชุดกิจกรรม และการจัดนิทรรศการ ทำให้ผลการวิจัยนี้มีประโยชน์อย่างมากต่อการพัฒนาการศึกษาไทย และการส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา การท่องเที่ยว และการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม

อุตสาหกรรมการศึกษา: งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาหลักสูตร สื่อการเรียนการสอน และวิธีการสอนศิลปะไทยในโรงเรียน มหาวิทยาลัย หรือสถาบันการศึกษาต่างๆ ทั้งในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานและอุดมศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาที่เกี่ยวข้องกับศิลปะ ประวัติศาสตร์ และการออกแบบ

อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว: งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เช่น การจัดทัวร์ การจัดนิทรรศการ และการจัดกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับศิลปะไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่มีแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม เช่น ลำปาง การนำเสนอข้อมูล และการสร้างชุดกิจกรรม จะช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยว และสร้างประสบการณ์การท่องเที่ยวที่น่าประทับใจ

อุตสาหกรรมการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม: งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนากิจกรรม และโครงการต่างๆ เพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์ และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทย ทั้งในระดับชุมชน และระดับประเทศ การวิจัยนี้ช่วยสร้างความตระหนักรู้ และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน ในการอนุรักษ์ และสืบทอดมรดกทางวัฒนธรรม

งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับบุคคลากรหลายอาชีพ อาทิเช่น

ครูผู้สอนศิลปะ: งานวิจัยนี้ให้แนวทางในการพัฒนาการสอน และสร้างสื่อการเรียนการสอนที่น่าสนใจ ช่วยให้ครูสามารถสอนศิลปะไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

นักออกแบบนิทรรศการ: งานวิจัยนี้ช่วยให้นักออกแบบนิทรรศการได้แนวคิด และวิธีการออกแบบนิทรรศการที่ดึงดูด และมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านศิลปะไทย

นักวิชาการด้านศิลปศึกษา: งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการวิจัย และพัฒนาหลักสูตร สื่อการเรียนการสอน และนวัตกรรมทางการศึกษา ด้านศิลปศึกษาต่อไป

นักท่องเที่ยววิทยา: งานวิจัยนี้ช่วยให้บุคลากรในอุตสาหกรรมนี้ สามารถนำไปพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม และสร้างกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพ

นักอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม: งานวิจัยนี้ให้ข้อมูล และวิธีการที่สามารถนำไปใช้ในการอนุรักษ์ และเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทยได้

สร้างบทวิเคราะห์โดย Gemini เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2568
รหัสโครงการ : 174674
หัวหน้าโครงการ : ผศ.ดร. อภิชาติ พลประเสริฐ
ปีงบประมาณ : 2565
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สาขาวิจัย : กลุ่มข้อมูลด้านสังคมศาสตร์
ประเภทโครงการ : แผนงาน หรือชุดโครงการ
สถานะ : ปิดโครงการ
คำสำคัญ :
วัตถุประสงค์ : โครงการชุดการพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย เพื่อสร้างนวัตกรรมการสอนศิลปะไทยด้วยสหวิทยาการโครงการย่อยการพัฒนาชุดกิจกรรมส่งเสริมการเห็นคุณค่าศิลปะชุมชนสำหรับเยาวชน: กรณีศึกษางานลายคำสกุลช่างลำปาง1. เพื่อวิเคราะห์งานลายคำสกุลช่างลำปางที่มีความสำคัญต่อประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และสำนึกรักษ์ท้องถิ่นของชุมชน2. เพื่อสร้างชุดกิจกรรมศิลปะชุมชนที่ส่งเสริมการเห็นคุณค่างานลายคำสกุลช่างลำปางการพัฒนานิทรรศการศิลปะไทยแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการประยุกต์ใช้ศิลปะไทยในชีวิตประจำวันสำหรับเยาวชน1.เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนานิทรรศการศิลปะไทยแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการประยุกต์ใช้ศิลปะไทยในชีวิตประจำวันสำหรับเยาวชน2.เพื่อพัฒนารูปแบบนิทรรศการศิลปะไทยแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการประยุกต์ใช้ศิลปะไทยในชีวิตประจำวันสำหรับเยาวชนการพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้สำหรับหลักสูตรศิลปศึกษาด้านสถาปัตยกรรมไทย โดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน1. เพื่อสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้สำหรับหลักสูตรศิลปศึกษาด้านสถาปัตยกรรมไทยโดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน2. เพื่อศึกษาผลการใช้นวัตกรรมการเรียนรู้สำหรับหลักสูตรศิลปศึกษาด้านสถาปัตยกรรมไทยโดยใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือน

ผศ.ดร. อภิชาติ พลประเสริฐ. (2565). การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร, พระนครศรีอยุธยา, เพชรบุรี, ลำปาง, ลำพูน, สุโขทัย.

ผศ.ดร. อภิชาติ พลประเสริฐ. 2565. "การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย". จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร, พระนครศรีอยุธยา, เพชรบุรี, ลำปาง, ลำพูน, สุโขทัย.

ผศ.ดร. อภิชาติ พลประเสริฐ. "การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย". จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2565. กรุงเทพมหานคร, พระนครศรีอยุธยา, เพชรบุรี, ลำปาง, ลำพูน, สุโขทัย.

ผศ.ดร. อภิชาติ พลประเสริฐ. การพัฒนานวัตกรรมทางศิลปศึกษาเพื่อการเรียนรู้ศิลปะไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2565. กรุงเทพมหานคร, พระนครศรีอยุธยา, เพชรบุรี, ลำปาง, ลำพูน, สุโขทัย.

Creative Commons : CC

Creative Commons
Attribution ให้เผยแพร่ ดัดแปลง โดยต้องระบุที่มา

รายการที่เกี่ยวข้อง