กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์

การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม

... 6 เมษายน 2568

บทวิเคราะห์งานวิจัย

งานวิจัยเรื่อง “การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม” นี้เป็นงานวิจัยที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการแก้ปัญหาสังคมสูงวัยของประเทศไทย โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และดำเนินการโดยคณะผู้วิจัยจากคณะเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์สุขภาพ ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ โดยเน้นการทำงานร่วมกันของ 3 ภาคส่วนหลัก คือ ภาครัฐ สถาบันการศึกษา และภาคประชาสังคม จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการสร้าง “วิสาหกิจชุมชนด้านการบริบาลผู้สูงอายุ” ซึ่งเป็นรูปแบบการดูแลผู้สูงอายุที่ยั่งยืนและสร้างผลกระทบเชิงบวกทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม

งานวิจัยนี้ไม่ได้มุ่งเน้นเพียงการให้บริการดูแลผู้สูงอายุเท่านั้น แต่ยังมุ่งเน้นการสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน โดยการพัฒนาศักยภาพของประชาชนในพื้นที่เป้าหมายให้สามารถประกอบอาชีพด้านการดูแลผู้สูงอายุได้อย่างมีคุณภาพและสร้างรายได้ การสร้างวิสาหกิจชุมชนช่วยให้เกิดการกระจายรายได้ไปยังกลุ่มเป้าหมาย 40% ล่างของประชากร ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) โดยเฉพาะเป้าหมายที่เกี่ยวข้องกับการลดความยากจนและการสร้างงาน

จากผลการวิจัยพบว่า โครงการนี้สามารถสร้างวิสาหกิจชุมชนด้านการบริบาลผู้สูงอายุได้ 5 แห่ง มีสมาชิกกว่า 446 คน และสามารถสร้างรายได้ให้กับสมาชิกได้อย่างมีนัยสำคัญ โดยนักบริบาลผู้สูงอายุจำนวนมากมีรายได้เพิ่มขึ้นมากกว่า 20% นอกจากนี้ ยังมีการพัฒนาศักยภาพของผู้ช่วยพัฒนาและครูพี่เลี้ยง รวมถึงการสร้างเครือข่ายการทำงานทั้งในและข้ามพื้นที่ แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จในการสร้างระบบนิเวศ (Ecosystem) ที่แข็งแกร่งและยั่งยืน

อย่างไรก็ตาม ผลการวิเคราะห์ผลประโยชน์ทางการเงินของโครงการแสดงให้เห็นว่าในช่วง 6 เดือนแรกหลังโครงการเสร็จสิ้น มูลค่าปัจจุบันของผลประโยชน์สุทธิยังเป็นลบ แต่เมื่อพิจารณาในระยะยาว (ปี 2567-2575) มูลค่าปัจจุบันของผลประโยชน์สุทธิกลับมีค่าเป็นบวกสูงถึง 144 ล้านบาท และมีอัตราส่วนผลประโยชน์ต่อต้นทุน (BCR) สูงถึง 10.08 แสดงให้เห็นถึงความคุ้มค่าของการลงทุนในระยะยาว แม้ว่าในระยะเริ่มต้นจะมีค่าใช้จ่ายสูง แต่ผลตอบแทนที่ได้รับในระยะยาวนั้นคุ้มค่า เนื่องจากการลงทุนนี้เป็นการสร้างระบบที่ยั่งยืน สามารถสร้างรายได้และแก้ไขปัญหาสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อเสนอแนะสำหรับการพัฒนาต่อยอดงานวิจัยนี้คือ การศึกษาความยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชนในระยะยาว การพัฒนาหลักสูตรการฝึกอบรมที่ครอบคลุมและทันสมัย การสร้างกลไกการสนับสนุนจากภาครัฐอย่างต่อเนื่อง และการขยายผลสู่พื้นที่อื่นๆ เพื่อให้สามารถสร้างระบบการดูแลผู้สูงอายุที่มีประสิทธิภาพและครอบคลุมทั่วประเทศ

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมการดูแลสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้สูงอายุ เหตุผลสำคัญคือ งานวิจัยนี้ได้พัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุที่เป็นนวัตกรรมใหม่ คือการสร้างวิสาหกิจชุมชนด้านการบริบาลผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นรูปแบบที่สามารถขยายผลได้อย่างกว้างขวาง สามารถสร้างงานและรายได้ให้กับชุมชน และสามารถตอบโจทย์ความต้องการด้านการดูแลผู้สูงอายุที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในสังคมไทย นอกจากนี้ ยังเหมาะกับอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชุมชน การฝึกอบรม และการให้คำปรึกษา เนื่องจากงานวิจัยนี้ได้สร้างกลไกการเรียนรู้และการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสร้างความยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชน

งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้ประกอบการทางสังคม นักบริบาลผู้สูงอายุ ผู้ดูแลผู้สูงอายุ ผู้ช่วยพัฒนาชุมชน และครูพี่เลี้ยง เนื่องจากงานวิจัยนี้ได้พัฒนารูปแบบการประกอบอาชีพใหม่ ที่สามารถสร้างรายได้และมีคุณค่าต่อสังคม นอกจากนี้ ยังเหมาะกับนักวิชาการ นักวิจัย และผู้ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาสังคมสูงวัย เพราะสามารถนำผลการวิจัยไปต่อยอดและพัฒนาให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมได้อย่างกว้างขวาง อาชีพเหล่านี้จะได้ประโยชน์จากองค์ความรู้ ทักษะ และเครือข่ายที่เกิดจากงานวิจัยนี้

สร้างบทวิเคราะห์โดย Gemini เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2568
การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม
ภาพนี้สร้างโดย Image GPT เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2568
รหัสโครงการ : 174652
หัวหน้าโครงการ : ว่าที่ร.ต.ดร. อุดม สุวรรณพิมพ์
ปีงบประมาณ : 2565
หน่วยงาน : องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
สาขาวิจัย : กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์
ประเภทโครงการ : โครงการเดี่ยว
สถานะ : ปิดโครงการ
วัตถุประสงค์ : 1.เพื่อถ่ายทอดขยายผลการวิจัยให้เกิดผลอย่างเป็นรูปธรรมต่อสังคม 5 พื้นที่2.เพื่อสร้างวิสาหกิจชุมชนผู้บริบาลผู้สูงอายุครอบคลุมทั้งผู้ให้บริการ ผู้ดำเนินการและผู้บริหารวิสาหกิจชุมชน 5 วิสาหกิจชุมชน3.เพื่อสร้างโอกาสการเพิ่มรายได้ครัวเรือนในกลุ่ม 40% ล่างของประชากรในพื้นที่เป้าหมาย 5 พื้นที่ 200 คน ให้ได้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 60 ของกลุ่มเป้าหมาย4.เพื่อพัฒนาระบบนิเวศ (Ecosystem) และกลไกในการส่งเสริมและพัฒนาอาชีพด้านวิสาหกิจชุมชนผู้บริบาลผู้สูงอายุ รองรับสังคมสูงวัยของประเทศไทย

ว่าที่ร.ต.ดร. อุดม สุวรรณพิมพ์. (2565). การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม. องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กระบี่, เชียงราย, นครสวรรค์, พิษณุโลก, อุบลราชธานี.

ว่าที่ร.ต.ดร. อุดม สุวรรณพิมพ์. 2565. "การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม". องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กระบี่, เชียงราย, นครสวรรค์, พิษณุโลก, อุบลราชธานี.

ว่าที่ร.ต.ดร. อุดม สุวรรณพิมพ์. "การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม". องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, 2565. กระบี่, เชียงราย, นครสวรรค์, พิษณุโลก, อุบลราชธานี.

ว่าที่ร.ต.ดร. อุดม สุวรรณพิมพ์. การพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุโดยภาคประชาสังคม. องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น; 2565. กระบี่, เชียงราย, นครสวรรค์, พิษณุโลก, อุบลราชธานี.

Creative Commons : CC

Creative Commons
Attribution ให้เผยแพร่ ดัดแปลง โดยต้องระบุที่มา