การพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยเรื่อง "การพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก" นี้เป็นงานวิจัยเชิงปฏิบัติการที่มุ่งเน้นการพัฒนาชุมชนควบคู่ไปกับการพัฒนานักศึกษา โดยใช้กระบวนการวิศวกรสังคมเป็นแกนหลัก งานวิจัยนี้มีความน่าสนใจและมีประโยชน์อย่างยิ่งในหลายแง่มุม
จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการบูรณาการองค์ความรู้และกิจกรรมต่างๆ เข้าด้วยกันอย่างมีระบบ เริ่มจากการเตรียมความพร้อม รวบรวมข้อมูล วางแผนกิจกรรม จนถึงการบ่มเพาะนักศึกษาให้มีทักษะวิศวกรสังคม การลงพื้นที่ทำงานจริงในชุมชน การนำเสนอผลงาน และการประเมินผล กระบวนการนี้แสดงให้เห็นถึงความรอบคอบและความครบถ้วนของงานวิจัย การใช้เครื่องมือ 5 ชิ้น ได้แก่ ฟ้าประทาน, นาฬิกาชีวิต, Timeline พัฒนาการ, Timeline กระบวนการ, และ M.I.C. Model ช่วยให้นักศึกษามีกรอบความคิดและมีวิธีการทำงานที่เป็นระบบมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการทำงานวิศวกรสังคม การใช้เครื่องมือเหล่านี้ยังช่วยในการติดตามและประเมินผลการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพอีกด้วย
การเลือกกลุ่มเป้าหมายเป็นนักศึกษาจากหลากหลายสาขาวิชาและคณะ แสดงให้เห็นถึงความพยายามที่จะสร้างความหลากหลายทางความคิดและทักษะ ทำให้การทำงานในชุมชนมีประสิทธิภาพมากขึ้น การเลือกชุมชนบ้านดินทองและบ้านสนามคลีโดยพิจารณาจากความต้องการของชุมชน แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจและความเคารพต่อความต้องการของชุมชน ซึ่งเป็นหลักการสำคัญของการทำงานวิศวกรสังคม
การใช้ทั้งข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพในการวิเคราะห์ข้อมูล ทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ครอบคลุมและน่าเชื่อถือมากขึ้น การวิเคราะห์เชิงปริมาณช่วยให้เห็นภาพรวมของผลการดำเนินงาน เช่น คะแนนความรู้ความเข้าใจของนักศึกษา ความพึงพอใจของนักศึกษา ส่วนการวิเคราะห์เชิงคุณภาพช่วยให้เข้าใจบริบทและรายละเอียดของกระบวนการทำงาน รวมถึงความคิดเห็นและประสบการณ์ของผู้เกี่ยวข้อง
ผลลัพธ์ที่ได้จากงานวิจัยนี้ชัดเจนและมีประโยชน์ต่อทั้งนักศึกษาและชุมชน นักศึกษาได้พัฒนาทักษะวิศวกรสังคม มีความรู้ความเข้าใจเพิ่มขึ้น และมีความพึงพอใจในระดับสูง ส่วนชุมชนได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ได้แนวทางการพัฒนาชุมชน และมีการนำองค์ความรู้ไปต่อยอด เช่น การขอรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน การนำองค์ความรู้ไปใช้ในกิจกรรมการท่องเที่ยวชุมชน สิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จของงานวิจัยในการสร้างการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกทั้งในระดับบุคคลและระดับชุมชน
อย่างไรก็ตาม งานวิจัยนี้ยังมีข้อจำกัดอยู่บ้าง เช่น ขนาดกลุ่มตัวอย่างอาจไม่ใหญ่พอที่จะสรุปผลได้อย่างทั่วไป หรืออาจมีปัจจัยอื่นๆ ที่ส่งผลต่อผลลัพธ์ที่ไม่ได้ถูกนำมาพิจารณา การศึกษาเพิ่มเติมในอนาคตอาจพิจารณาขยายกลุ่มตัวอย่าง ศึกษาปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง และติดตามผลการดำเนินงานในระยะยาว เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น แต่โดยรวมแล้ว งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยที่มีคุณภาพ มีประโยชน์ และสามารถนำไปใช้เป็นแบบอย่างในการพัฒนาชุมชนและพัฒนานักศึกษาในสาขาอื่นๆ ได้
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชุมชน การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ และอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป
เหตุผล:
- การพัฒนาชุมชน: งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงกระบวนการพัฒนาชุมชนอย่างมีส่วนร่วม ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมที่ต้องการสร้างความยั่งยืนให้กับชุมชน เช่น อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน การพัฒนาสังคม และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
- การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์: การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนและการนำองค์ความรู้ไปใช้ในกิจกรรมการท่องเที่ยวชุมชน แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของงานวิจัยในการสร้างรายได้และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับชุมชน ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์
- อุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป: งานวิจัยนี้ได้สร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ จากทรัพยากรในชุมชน เช่น พริกแกงเผ็ด กล้วยสติ๊ก แหนมหน่อไม้ แหนมเห็ด ไข่เค็มสมุนไพร การมัดย้อมสีธรรมชาติ กระเป๋าและหมวกจากวัสดุธรรมชาติ และไข่เค็มกะทิ แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าเกษตร ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชุมชน วิศวกรสังคม นักวิจัย นักพัฒนาการท่องเที่ยว และผู้ประกอบการธุรกิจชุมชน
เหตุผล:
- การพัฒนาชุมชน: งานวิจัยนี้ให้ความรู้และทักษะในการทำงานกับชุมชน การสร้างความร่วมมือ และการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับผู้ที่ทำงานด้านการพัฒนาชุมชน
- วิศวกรสังคม: งานวิจัยนี้ใช้กระบวนการวิศวกรสังคมเป็นฐาน ผู้ที่ทำงานด้านวิศวกรสังคมสามารถนำองค์ความรู้และทักษะจากงานวิจัยนี้ไปใช้ในการทำงานได้
- นักวิจัย: งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นกรณีศึกษาหรือต้นแบบสำหรับการวิจัยในอนาคต โดยเฉพาะการวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาชุมชน การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน และการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์
- นักพัฒนาการท่องเที่ยว: งานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงชุมชน การสร้างผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว และการสร้างรายได้ให้กับชุมชน
- ผู้ประกอบการธุรกิจชุมชน: ผู้ประกอบการสามารถนำผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ที่พัฒนาจากงานวิจัยนี้ไปต่อยอด สร้างธุรกิจ และสร้างรายได้ให้กับชุมชน
| รหัสโครงการ : | 176044 |
| หัวหน้าโครงการ : | รองศาสตราจารย์ ดร. จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง |
| ปีงบประมาณ : | 2565 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | โครงการเดี่ยว |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | 1 เพื่อพัฒนานักศึกษาต้นแบบให้มีทักษะวิศวกรสังคมและมีคุณลักษณะที่สำคัญตามพระบรมราโชบายโดยใช้เครื่องมือ 5 ชิ้น ได้แก่ ฟ้าประทาน นาฬิกาชีวิต Timeline พัฒนาการ Timeline กระบวนการ และ M.I.C. Model และองค์ความรู้จากงานวิจัย2 เพื่อพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมและชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย2 เพื่อประเมินผลการพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมและชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย |
รองศาสตราจารย์ ดร. จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง. (2565). การพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. พิษณุโลก.
รองศาสตราจารย์ ดร. จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง. 2565. "การพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก". มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. พิษณุโลก.
รองศาสตราจารย์ ดร. จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง. "การพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก". มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 2565. พิษณุโลก.
รองศาสตราจารย์ ดร. จิราพัทธ์ แก้วศรีทอง. การพัฒนาเชิงพื้นที่ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานอย่างมีส่วนร่วมเชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนและงานวิจัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม; 2565. พิษณุโลก.