กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์

การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม

... 12 เมษายน 2568
การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม
ภาพนี้สร้างโดย Image GPT เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2568

บทวิเคราะห์งานวิจัย

งานวิจัยเรื่อง “การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม” นี้เป็นงานวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ที่มุ่งเน้นการประยุกต์ใช้หลักการและกระบวนการทางวิศวกรสังคม (Social Engineering) เพื่อพัฒนาพื้นที่การเกษตรและยกระดับเศรษฐกิจชุมชน จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการบูรณาการศาสตร์ต่างๆ เข้าด้วยกัน ไม่ใช่เพียงการวิเคราะห์ปัญหาและเสนอแนะวิธีแก้ไขแบบทฤษฎี แต่เน้นการลงมือปฏิบัติจริง การใช้กลุ่มนักศึกษาเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนโครงการ และการเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างแท้จริง

งานวิจัยนี้แบ่งการดำเนินการออกเป็น 4 ขั้นตอนหลัก คือ การบ่มเพาะนักศึกษาด้วยหลักสูตร Reskill, Upskill และ New Skill การศึกษาข้อมูลพื้นที่ชุมชนศรีดอนมูล การดำเนินการพัฒนาพื้นที่ตามแผนงาน และการถอดบทเรียน ขั้นตอนการบ่มเพาะนักศึกษาเป็นส่วนสำคัญ เนื่องจากนักศึกษาคือกำลังสำคัญในการนำเครื่องมือและกระบวนการทางวิศวกรสังคมไปใช้ในชุมชน หลักสูตรที่ออกแบบมาเน้นการพัฒนา Soft Skills ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการทำงานร่วมกับชุมชน การพัฒนา Soft Skills นี้ครอบคลุมทั้งความรู้ ความเข้าใจ ทักษะ การสื่อสาร การทำงานเป็นทีม การแก้ปัญหา และทัศนคติที่ดีต่อการทำงานร่วมกัน

เครื่องมือวิจัยที่ใช้คือแบบประเมินทักษะวิศวกรสังคม 5 ชิ้น และแบบทดสอบความรู้ความเข้าใจ (ก่อน-หลัง) การใช้แบบประเมินก่อน-หลังช่วยให้เห็นภาพการพัฒนาของนักศึกษาอย่างชัดเจน การวิเคราะห์ผลการศึกษาเป็นเชิงคุณภาพ เน้นการพรรณนาเนื้อหาและการถอดบทเรียนจากประสบการณ์จริง ซึ่งเป็นวิธีการที่เหมาะสมกับลักษณะงานวิจัยประเภทนี้

ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาที่เข้าร่วมโครงการมีการพัฒนาในหลายด้าน ทั้งด้านความรู้ ความเข้าใจ ทักษะ ทัศนคติ และอารมณ์ พวกเขามีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับระบบเศรษฐกิจชุมชน วิถีชีวิต และวัฒนธรรมท้องถิ่นมากขึ้น มีความกล้าแสดงออก มีความสามารถในการสื่อสารและทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ดีขึ้น และเรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยการประสานความร่วมมือ การรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น และยอมรับความแตกต่าง

ปัจจัยความสำเร็จของโครงการมีหลายประการ รวมถึงความพร้อมของนักศึกษา การได้รับการสนับสนุนจากอาจารย์ที่ปรึกษาและมหาวิทยาลัย การบริหารจัดการเวลาที่ดี การมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างเต็มที่ การกำหนดเป้าหมายร่วมกัน และการเลือกโครงการที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชน ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการวางแผน การทำงานเป็นทีม และการมีส่วนร่วมของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง

อย่างไรก็ตาม งานวิจัยนี้ยังมีข้อจำกัดบางประการ เช่น ตัวอย่างกลุ่มตัวอย่างที่อาจมีขนาดเล็ก การศึกษาใช้ระยะเวลาค่อนข้างสั้น และผลการวิจัยอาจไม่สามารถนำไปใช้กับชุมชนอื่นได้โดยตรง แม้จะมีข้อจำกัด แต่การวิจัยนี้ก็เป็นแบบอย่างที่ดีในการนำหลักการวิศวกรสังคมมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการเกษตร และแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของนักศึกษาในการเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนการพัฒนาอย่างยั่งยืน

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน โดยเฉพาะอุตสาหกรรมเกษตร อุตสาหกรรมท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการสร้างรายได้ให้แก่ชุมชนฐานราก เหตุผลคือ:

  • อุตสาหกรรมเกษตร: งานวิจัยนี้ศึกษาการพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าว จึงสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาการเกษตรในพื้นที่อื่นๆ โดยการปรับปรุงกระบวนการผลิต การเพิ่มมูลค่าผลผลิต และการสร้างตลาดให้แก่เกษตรกร ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของชุมชนเกษตรกรรมอย่างยั่งยืน

  • อุตสาหกรรมท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ (Community-Based Tourism): กระบวนการทางวิศวกรสังคมที่ใช้ในการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ โดยเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชน การสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน และการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรม ซึ่งจะส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนโดยไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม

  • อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการสร้างรายได้ให้แก่ชุมชนฐานราก: วิธีการที่ใช้ในการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนในด้านอื่นๆ เช่น การแปรรูปสินค้าเกษตร การผลิตสินค้าหัตถกรรม และการให้บริการต่างๆ โดยเน้นการสร้างรายได้ การสร้างงาน และการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในชุมชน

งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับบุคคลากรในหลายอาชีพ อาทิ:

  • นักวิศวกรสังคม: งานวิจัยนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของการประยุกต์ใช้หลักการและกระบวนการทางวิศวกรสังคม จึงเป็นประโยชน์ต่อนักวิศวกรสังคมในการเรียนรู้และพัฒนาความรู้ความสามารถในการทำงาน

  • นักพัฒนาชุมชน: งานวิจัยนี้ให้แนวทางในการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน โดยเน้นการมีส่วนร่วมของชุมชนและการบูรณาการความรู้ต่างๆ จึงเป็นประโยชน์ต่อนักพัฒนาชุมชนในการวางแผนและดำเนินงานพัฒนาชุมชน

  • นักวิชาการด้านการเกษตร: งานวิจัยนี้มีส่วนช่วยในการพัฒนาการเกษตร โดยเฉพาะการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและการเพิ่มมูลค่าผลผลิต จึงเป็นประโยชน์ต่อนักวิชาการด้านการเกษตรในการวิจัยและพัฒนาเทคนิคการเกษตร

  • เจ้าหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: งานวิจัยนี้ให้ข้อมูลและแนวทางในการวางแผนและดำเนินงานพัฒนาชุมชน จึงเป็นประโยชน์ต่อเจ้าหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการทำงานเพื่อพัฒนาชุมชนในพื้นที่รับผิดชอบ

  • นักศึกษา: โดยเฉพาะนักศึกษาที่กำลังศึกษาในสาขาที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาชุมชน การเกษตร หรือวิศวกรรมสังคม

สร้างบทวิเคราะห์โดย Gemini เมื่อวันที่ 6 เมษายน 2568
รหัสโครงการ : 176024
หัวหน้าโครงการ : ดร. ชฎาพัศฐ์ สุขกาย
ปีงบประมาณ : 2565
หน่วยงาน : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
สาขาวิจัย : กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์
ประเภทโครงการ : โครงการเดี่ยว
สถานะ : ปิดโครงการ
คำสำคัญ :
วัตถุประสงค์ : -

ดร. ชฎาพัศฐ์ สุขกาย. (2565). การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. .

ดร. ชฎาพัศฐ์ สุขกาย. 2565. "การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม". มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. .

ดร. ชฎาพัศฐ์ สุขกาย. "การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม". มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 2565. .

ดร. ชฎาพัศฐ์ สุขกาย. การพัฒนาพื้นที่การเกษตรข้าวชุมชนศรีดอนมูลเพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชนฐานรากโดยกระบวนการทางวิศวกรสังคม. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย; 2565. .

Creative Commons : CC

Creative Commons
Attribution ให้เผยแพร่ ดัดแปลง โดยต้องระบุที่มา