งานสร้างสรรค์ดุริยางคศิลป์เพื่อสังคมสีขาว
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัย "งานสร้างสรรค์ดุริยางคศิลป์เพื่อสังคมสีขาว" มีวัตถุประสงค์หลักในการสร้างสรรค์บทเพลงเพื่อส่งเสริมสังคมที่ดีงาม โดยมุ่งเน้นไปที่การเสริมสร้างสมาธิและกำลังใจให้กับเยาวชนและครอบครัว ผ่านดนตรีหลากหลายแนว นอกจากนี้ ยังมีเป้าหมายในการสร้างจิตสำนึกให้กลุ่มเป้าหมายหันมาใช้เวลาว่างอย่างสร้างสรรค์ ลดพฤติกรรมความรุนแรง และนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในงานศิลปะ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและพัฒนาคนไทยให้เป็นทรัพยากรมนุษย์ที่มีคุณภาพ
กระบวนการวิจัยประสบกับอุปสรรคสำคัญจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ซึ่งส่งผลให้แผนการดำเนินงานเดิมต้องปรับเปลี่ยน โดยเฉพาะแผนการจัดแสดงผลงานใน 4 ภูมิภาค และการบันทึกเสียงในห้องอัด เนื่องจากมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคม ทีมวิจัยจึงหันมาใช้กลยุทธ์ใหม่ในการเผยแพร่ผลงานผ่านสื่อออนไลน์ ซึ่งกลายเป็นช่องทางที่เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างกว้างขวาง รวดเร็ว และยั่งยืน มากกว่าวิธีการเดิม
การปรับเปลี่ยนกลยุทธ์สู่สื่อออนไลน์นำไปสู่การเรียนรู้และพัฒนาองค์ความรู้ใหม่ๆ ทีมวิจัยให้ความสำคัญกับการออกแบบภาพประกอบบทเพลง เพื่อสร้าง Impact และดึงดูดความสนใจผู้ชม ซึ่งจำเป็นต้องอาศัยความรู้ด้านภาพและเสียง รวมถึงเทคโนโลยีสมัยใหม่ กระบวนการนี้ยังช่วยให้ผู้สร้างสรรค์ศิลปะรุ่นใหม่ตระหนักถึงความสำคัญขององค์ประกอบศิลป์ในการนำเสนอผลงาน เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีและบรรลุเป้าหมาย แสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นและความสามารถในการปรับตัวของทีมวิจัย แม้เผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด
ผลลัพธ์ที่คาดหวังคือการสร้างสรรค์ผลงานดนตรีที่มีคุณภาพ สามารถส่งเสริมคุณภาพชีวิต ลดความเครียด และส่งเสริมความสงบภายในจิตใจ ผลงานจะช่วยให้ผู้ฟังและผู้ชมมีสติ พร้อมเผชิญกับปัญหาต่างๆด้วยความเข้าใจ และลดความก้าวร้าวรุนแรง เพื่อสร้างสังคมที่น่าอยู่ มีน้ำใจ และเป็นสังคมสีขาวอย่างแท้จริง จุดแข็งของงานวิจัยนี้คือความสามารถในการปรับตัว การใช้เทคโนโลยี และการคำนึงถึงบริบททางสังคม ทำให้สามารถบรรลุเป้าหมายได้แม้เผชิญกับอุปสรรค
อย่างไรก็ตาม การวัดผลลัพธ์ในระยะยาวจำเป็นต้องมีการติดตามอย่างต่อเนื่อง เพื่อประเมินผลกระทบที่เกิดขึ้นจริงจากผลงานดนตรีต่อสังคม การเก็บข้อมูลเชิงปริมาณและคุณภาพ เช่น จำนวนผู้ชม ความพึงพอใจ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของกลุ่มเป้าหมาย จะช่วยให้สามารถประเมินประสิทธิผลของงานวิจัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นข้อมูลสำคัญในการพัฒนาและปรับปรุงงานวิจัยในอนาคต การศึกษาผลกระทบต่อพฤติกรรมความรุนแรงและการสร้างสังคมสีขาว ควรใช้เครื่องมือวัดที่เหมาะสมและมีการวิเคราะห์เชิงลึก เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือ
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมบันเทิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุตสาหกรรมดนตรี และอุตสาหกรรมสื่อ เหตุผลเพราะผลงานที่ได้จากการวิจัยสามารถนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ เช่น การจัดจำหน่ายเพลง การแสดงคอนเสิร์ต หรือการใช้ในสื่อต่างๆ เช่น โทรทัศน์ วิทยุ หรือสื่อออนไลน์ นอกจากนี้ งานวิจัยยังสามารถนำไปใช้ในการสร้างสื่อการเรียนการสอน หรือสื่อเพื่อการส่งเสริมสังคมได้ ซึ่งสามารถสร้างรายได้ให้กับผู้ผลิตสื่อ หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง อีกทั้ง องค์ความรู้ด้านการใช้เทคโนโลยีในการสร้างสรรค์ผลงาน และการสร้าง Impact ในสื่อออนไลน์ ก็เป็นที่ต้องการของอุตสาหกรรมสื่อ และสามารถนำไปพัฒนาต่อยอดได้อีกมากมาย
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับหลายอาชีพ เช่น นักดนตรี โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง นักประพันธ์เพลง ผู้กำกับศิลป์ ผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อ และนักวิจัยด้านศิลปกรรม เหตุผลคือ งานวิจัยนี้ครอบคลุมองค์ความรู้หลากหลายด้าน ตั้งแต่การสร้างสรรค์ผลงานดนตรี การผลิตสื่อ การตลาด และการวิเคราะห์ผลกระทบเชิงสังคม ดังนั้น บุคคลที่มีความเชี่ยวชาญในแต่ละด้าน สามารถนำองค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ไปประยุกต์ใช้กับงานของตนได้ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างสรรค์ผลงานดนตรี การพัฒนาสื่อ หรือการทำวิจัยเชิงลึกต่อไป นอกจากนี้ ยังเหมาะกับครูอาจารย์ นักจิตวิทยา หรือผู้ทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ ที่ต้องการใช้ดนตรีเป็นสื่อในการส่งเสริมจิตใจ และแก้ปัญหาทางสังคม
| รหัสโครงการ : | 39749 |
| หัวหน้าโครงการ : | ดร. ศศี พงศ์สรายุทธ |
| ปีงบประมาณ : | 2563 |
| หน่วยงาน : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | โครงการเดี่ยว |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | เพื่อสร้างสรรค์บทเพลงเพื่อส่งเสริมสังคมสีขาว ด้านการสร้างเสริมสมาธิ กำลังใจ ในรูปแบบของดนตรีประเภทต่าง ๆ เพื่อสร้างจิตสำนึกให้เยาวชนและครอบครัวรู้จักใช้เวลาว่างในทางสร้างสรรค์ ช่วยให้ไม่ไปรวมกลุ่มสร้างปัญหาพฤติกรรมความรุนแรงต่างๆในสังคมผ่านศิลปะด้านดนตรี เพื่อสร้างงานวิจัยศิลปกรรมในแนวทางของความสุข และประโยชน์สุขที่สามารถนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ได้อย่างเป็นรูปธรรม เพื่อเป็นแบบอย่างของการสร้างสรรค์ผลงานดนตรีที่คำนึงถึงสังคมคุณภาพ เพื่อการพัฒนาและยกระดับคนในทุกมิติและในทุกช่วงวัยให้เป็นทรัพยากรมนุษย์ที่ดีและมีคุณภาพพร้อมขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศไทยไปข้างหน้าได้อย่างเต็มศักยภาพ |
ดร. ศศี พงศ์สรายุทธ. (2563). งานสร้างสรรค์ดุริยางคศิลป์เพื่อสังคมสีขาว. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.
ดร. ศศี พงศ์สรายุทธ. 2563. "งานสร้างสรรค์ดุริยางคศิลป์เพื่อสังคมสีขาว". จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.
ดร. ศศี พงศ์สรายุทธ. "งานสร้างสรรค์ดุริยางคศิลป์เพื่อสังคมสีขาว". จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2563. กรุงเทพมหานคร.
ดร. ศศี พงศ์สรายุทธ. งานสร้างสรรค์ดุริยางคศิลป์เพื่อสังคมสีขาว. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2563. กรุงเทพมหานคร.