กลุ่มข้อมูลด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยี

ต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับน้ำเสียจากกระบวนการแปรรูปยางพารา

... 15 มีนาคม 2568
ต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับน้ำเสียจากกระบวนการแปรรูปยางพารา
ภาพนี้สร้างโดย Image GPT เมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2568

บทวิเคราะห์งานวิจัย

งานวิจัยนี้ศึกษาและพัฒนาต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียสำหรับโรงงานแปรรูปยางพาราขนาดเล็ก โดยเน้นการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่เพื่อลดต้นทุนและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ปัญหาหลักที่งานวิจัยนี้แก้ไขคือระบบบำบัดน้ำเสียแบบเดิมๆ ของโรงงานแปรรูปยางพารามักมีปัญหาเรื่องการชำรุดเสียหายง่ายจากเศษยางอุดตัน ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาสูง และประสิทธิภาพการบำบัดต่ำ ทำให้น้ำเสียที่ปล่อยออกมามีคุณภาพไม่เป็นไปตามมาตรฐาน งานวิจัยจึงเสนอระบบบำบัดน้ำเสียแบบผสมผสานที่ประกอบด้วยถังกรองไร้อากาศ (Anaerobic Filter) ถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรน (Membrane Bioreactor - MBR) และระบบเพาะเลี้ยงสาหร่าย ซึ่งเป็นระบบที่ออกแบบให้มีประสิทธิภาพสูง ใช้งานง่าย และสามารถควบคุมการทำงานได้ทั้งแบบอัตโนมัติและออนไลน์ จุดเด่นของระบบนี้คือความสามารถในการรับภาระสารอินทรีย์ได้สูง (COD สูงถึง 94% และ TKN สูงถึง 99%) และสามารถบำบัดตะกอนแขวนลอยได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้คุณภาพน้ำที่ผ่านการบำบัดเป็นไปตามมาตรฐานอุตสาหกรรมยาง

การใช้ถังกรองไร้อากาศช่วยลดภาระของระบบ MBR ลดต้นทุนการใช้พลังงาน ส่วนระบบ MBR ช่วยให้ได้คุณภาพน้ำที่ดีเยี่ยม และการเพาะเลี้ยงสาหร่ายช่วยบำบัดน้ำเสียขั้นสุดท้าย ดูดซับธาตุอาหารที่เหลือ และยังได้ชีวมวลสาหร่ายที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อีกด้วย การนำน้ำที่ผ่านการบำบัดไปใช้ซ้ำในกระบวนการผลิตยางแท่งและรดน้ำต้นกล้ายาง แสดงให้เห็นถึงความยั่งยืนและประหยัดต้นทุนของระบบ ผลการทดลองเป็นเวลา 71 วันแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพการทำงานที่เสถียรของระบบ โดยสามารถบำบัดน้ำเสียได้ 5 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน และมีความสามารถในการรับภาระสารอินทรีย์สูงถึง 3.4-2.2 kgCOD/m3-d และ 0.22-0.09 kgTKN/m3-d ซึ่งถือว่ามีประสิทธิภาพสูงมาก

นอกจากประสิทธิภาพทางเทคนิคแล้ว งานวิจัยยังศึกษาถึงความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ พบว่าการลงทุนเริ่มต้นอยู่ที่ 2,027,650 บาท และค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานต่อปีอยู่ที่ 53,258 บาท แต่สามารถประหยัดค่าใช้จ่ายในการสูบน้ำบาดาลและค่าใช้น้ำบาดาลได้ถึง 115,575 บาทต่อปี แสดงให้เห็นถึงความคุ้มค่าของการลงทุนในระยะยาว อย่างไรก็ตาม งานวิจัยนี้ยังมีข้อจำกัดคือ ขนาดระบบที่ทดสอบค่อนข้างเล็ก (5 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน) จึงจำเป็นต้องมีการขยายขนาดระบบเพื่อให้สามารถนำไปใช้ในโรงงานแปรรูปยางพาราขนาดใหญ่ได้ และควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับความทนทานของระบบในระยะยาว รวมถึงการปรับปรุงระบบให้สามารถรับมือกับความผันผวนของปริมาณและคุณภาพน้ำเสียได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่โดยรวมแล้ว งานวิจัยนี้มีคุณค่าและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริงในอุตสาหกรรมแปรรูปยางพารา โดยเฉพาะโรงงานขนาดเล็ก ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนการผลิต เพิ่มความยั่งยืน และลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด

งานวิจัยนี้เหมาะอย่างยิ่งกับอุตสาหกรรมแปรรูปยางพารา โดยเฉพาะโรงงานขนาดเล็กและกลาง เนื่องจากกระบวนการผลิตยางพาราต้องใช้น้ำจำนวนมาก และก่อให้เกิดน้ำเสียที่มีสารอินทรีย์สูง ระบบบำบัดน้ำเสียที่พัฒนาขึ้นในงานวิจัยนี้สามารถแก้ปัญหาการบำบัดน้ำเสียที่มีประสิทธิภาพต่ำ ต้นทุนสูง และปัญหาการอุดตันของระบบบำบัดแบบเดิมๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ระบบนี้ยังช่วยลดปริมาณน้ำเสียที่ปล่อยสู่สิ่งแวดล้อม ลดต้นทุนการใช้น้ำ และเพิ่มความยั่งยืนให้กับโรงงาน นอกจากนี้ ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับอุตสาหกรรมอื่นๆ ที่มีลักษณะน้ำเสียคล้ายคลึงกัน เช่น อุตสาหกรรมเกษตร อุตสาหกรรมอาหารบางประเภท หรืออุตสาหกรรมที่มีการใช้น้ำในกระบวนการผลิตและเกิดน้ำเสียที่มีสารอินทรีย์เป็นองค์ประกอบหลัก

งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้ประกอบการโรงงานแปรรูปยางพารา วิศวกรสิ่งแวดล้อม นักวิทยาศาสตร์ด้านสิ่งแวดล้อม และนักวิจัยด้านการบำบัดน้ำเสีย ผู้ประกอบการสามารถนำระบบบำบัดน้ำเสียที่พัฒนาขึ้นไปใช้ในโรงงานของตนเพื่อลดต้นทุน เพิ่มประสิทธิภาพการผลิต และรักษาสิ่งแวดล้อม วิศวกรสิ่งแวดล้อมและนักวิทยาศาสตร์ด้านสิ่งแวดล้อมสามารถนำความรู้และเทคโนโลยีจากงานวิจัยนี้ไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบและพัฒนาเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียอื่นๆ ส่วนนักวิจัยสามารถนำงานวิจัยนี้ไปต่อยอดเพื่อพัฒนาระบบบำบัดน้ำเสียให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น และสามารถนำไปใช้กับอุตสาหกรรมอื่นๆ ได้ นอกจากนี้ ยังเหมาะสำหรับเจ้าหน้าที่หรือผู้ที่ทำงานด้านการจัดการสิ่งแวดล้อมในภาครัฐ ที่ต้องตรวจสอบและควบคุมคุณภาพน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม

สร้างบทวิเคราะห์โดย Gemini เมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2568
รหัสโครงการ : 140076
หัวหน้าโครงการ : นายทรงฤทธิ์ ตันชัชวาล
ปีงบประมาณ : 2564
หน่วยงาน : สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
สาขาวิจัย : กลุ่มข้อมูลด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยี
ประเภทโครงการ : โครงการเดี่ยว
สถานะ : ปิดโครงการ
คำสำคัญ :
วัตถุประสงค์ : 1.เพื่อให้มีต้นแบบเทคโนโลยีระบบการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยระบบถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับโรงรมควันยางแผ่นสหกรณ์กองทุนสวนยาง2.เพื่อให้มีน้ำกลับมาเป็นทรัพยากรหมุนเวียนในระบบการผลิต ที่จะลดต้นทุนการใช้น้ำให้กับสหกรณ์กองทุนสวนยาง ตามหลักการเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy)3.ลดมลภาวะของโรงอบหรือรมยางในระดับสหกรณ์ที่เป็นโรงงานขนาดเล็กที่จะส่งผลต่อชุมชน

นายทรงฤทธิ์ ตันชัชวาล. (2564). ต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับน้ำเสียจากกระบวนการแปรรูปยางพารา. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. นครศรีธรรมราช.

นายทรงฤทธิ์ ตันชัชวาล. 2564. "ต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับน้ำเสียจากกระบวนการแปรรูปยางพารา". สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. นครศรีธรรมราช.

นายทรงฤทธิ์ ตันชัชวาล. "ต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับน้ำเสียจากกระบวนการแปรรูปยางพารา". สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 2564. นครศรีธรรมราช.

นายทรงฤทธิ์ ตันชัชวาล. ต้นแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียเพื่อนำน้ำกลับมาใช้ใหม่ด้วยถังกรองไร้อากาศร่วมกับถังปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรนและการเพาะเลี้ยงสาหร่ายสำหรับน้ำเสียจากกระบวนการแปรรูปยางพารา. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย; 2564. นครศรีธรรมราช.

Creative Commons : CC

Creative Commons
Attribution ให้เผยแพร่ ดัดแปลง โดยต้องระบุที่มา

รายการที่เกี่ยวข้อง