การพัฒนาตัวบ่งชี้และแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา : การวิจัยแบบผสานวิธี
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยเรื่อง "การพัฒนาตัวบ่งชี้และแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา: การวิจัยแบบผสานวิธี" นี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณและคุณภาพผสมผสาน (Mixed Methods Research) ที่มุ่งพัฒนาเครื่องมือวัดความฉลาดทางจริยธรรมสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นอย่างเป็นระบบ เริ่มจากการศึกษาตัวบ่งชี้ความฉลาดทางจริยธรรมผ่านการเก็บข้อมูลจากแหล่งข้อมูลหลากหลาย ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษา การสำรวจความคิดเห็นจากนักเรียนจำนวนมาก และการจัดกลุ่มสนทนากับผู้ทรงคุณวุฒิ กระบวนการนี้ช่วยให้ได้ข้อมูลเชิงลึกและรอบด้าน ไม่เพียงแต่การระบุตัวบ่งชี้เท่านั้น แต่ยังเข้าใจบริบทและความสำคัญของแต่ละตัวบ่งชี้ในสังคมไทยด้วย
ผลการวิจัยพบว่าตัวบ่งชี้ความฉลาดทางจริยธรรมสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นประกอบด้วย 6 ด้านหลัก คือ ความเท่าเทียมกัน ความเอาใจใส่ การมีศีลธรรม ความอดทน การควบคุมตนเอง และความเมตากรุณา การกำหนดตัวบ่งชี้เหล่านี้แสดงถึงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับคุณลักษณะทางจริยธรรมที่สำคัญสำหรับเยาวชนในยุคปัจจุบัน การนำข้อมูลเชิงคุณภาพมาประกอบกับการวิเคราะห์เชิงปริมาณทำให้ได้แบบวัดที่มีคุณภาพสูง ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคที่สูง (.939, .920 และ .841) แสดงให้เห็นถึงความน่าเชื่อถือและความสอดคล้องภายในของแบบวัด นอกจากนี้ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันยังยืนยันความถูกต้องและความเหมาะสมของแบบวัดอีกด้วย
การประเมินความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับความฉลาดทางจริยธรรมพบว่า ด้านการมีศีลธรรมมีความสำคัญมากที่สุด ตามมาด้วยการควบคุมตนเอง ความเอาใจใส่ ความอดทน ความเมตากรุณา และความเท่าเทียมกัน ลำดับความสำคัญนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการออกแบบและพัฒนาหลักสูตรหรือกิจกรรมส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ การพัฒนาเกณฑ์และคู่มือการใช้แบบวัดอย่างครบถ้วน รวมถึงการเสนอแนะการใช้คะแนนมาตรฐาน T-score และการพัฒนาโปรแกรมสำเร็จรูป สะท้อนถึงความใส่ใจในด้านการนำผลการวิจัยไปใช้ประโยชน์ได้จริง การระบุหน่วยงานและองค์กรที่เกี่ยวข้อง เช่น กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานเขตการศึกษา โรงเรียน และครอบครัว แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในระบบนิเวศทางการศึกษาและความจำเป็นในการบูรณาการความร่วมมือจากหลายฝ่ายเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรมอย่างยั่งยืน
อย่างไรก็ตาม งานวิจัยยังชี้ให้เห็นถึงปัจจัยขัดขวางการส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรม เช่น การละเลยความสำคัญ การขาดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ปัญหาทางเศรษฐกิจของครอบครัว และวิสัยทัศน์ของผู้นำ การระบุปัจจัยเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะจะช่วยให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องสามารถวางแผนและดำเนินการแก้ไขปัญหาได้อย่างตรงจุด โดยรวมแล้ว งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยที่มีคุณภาพ ครบถ้วน และมีประโยชน์อย่างมากต่อวงการศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพัฒนาเครื่องมือและแนวทางการส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรมของนักเรียนไทย
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมการศึกษาอย่างยิ่ง เนื่องจากผลลัพธ์ของงานวิจัยได้พัฒนาเครื่องมือวัดและแนวทางการส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรม ซึ่งเป็นคุณลักษณะสำคัญที่ต้องการในบุคลากรทุกระดับ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียน ครู หรือแม้แต่ผู้บริหาร นอกจากนี้ อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาบุคลากร เช่น อุตสาหกรรมการฝึกอบรม การพัฒนาองค์กร หรือแม้แต่บริษัทที่ให้ความสำคัญกับจริยธรรมองค์กร ก็สามารถนำผลการวิจัยนี้ไปปรับใช้ได้ เครื่องมือวัดความฉลาดทางจริยธรรมสามารถนำไปใช้ประเมินพนักงาน ระบุจุดแข็งจุดอ่อน และออกแบบหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาศักยภาพทางจริยธรรมของบุคลากรได้
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพครู นักจิตวิทยา นักการศึกษา และผู้ที่ทำงานด้านการพัฒนาบุคลากร เนื่องจากเครื่องมือวัดและแนวทางการส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรมที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้โดยตรง ครูสามารถใช้แบบวัดเพื่อประเมินความฉลาดทางจริยธรรมของนักเรียน วางแผนการสอน และออกแบบกิจกรรมเสริมสร้างพัฒนาการทางด้านนี้ นักจิตวิทยาสามารถใช้แบบวัดในการวินิจฉัยและให้คำปรึกษา ส่วนนักการศึกษาและผู้ที่ทำงานด้านการพัฒนาบุคลากรสามารถใช้แบบวัดนี้ในการวิเคราะห์ประเมินผลโครงการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาจริยธรรม
| รหัสโครงการ : | 118193 |
| หัวหน้าโครงการ : | รองศาสตราจารย์ ดร. อัจศรา ประเสริฐสิน |
| ปีงบประมาณ : | 2564 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านมนุษย์ศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | โครงการเดี่ยว |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | 1. เพื่อศึกษาตัวบ่งชี้ความฉลาดทางจริยธรรม สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น2. เพื่อพัฒนาแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น3. เพื่อประเมินความต้องการจำเป็นด้านความฉลาดทางจริยธรรม สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น4. เพื่อพัฒนาเกณฑ์และคู่มือของแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น5. เพื่อค้นหาแนวทางการส่งเสริมความฉลาดทางจริยธรรม สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น |
รองศาสตราจารย์ ดร. อัจศรา ประเสริฐสิน. (2564). การพัฒนาตัวบ่งชี้และแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา : การวิจัยแบบผสานวิธี. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพมหานคร.
รองศาสตราจารย์ ดร. อัจศรา ประเสริฐสิน. 2564. "การพัฒนาตัวบ่งชี้และแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา : การวิจัยแบบผสานวิธี". มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพมหานคร.
รองศาสตราจารย์ ดร. อัจศรา ประเสริฐสิน. "การพัฒนาตัวบ่งชี้และแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา : การวิจัยแบบผสานวิธี". มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2564. กรุงเทพมหานคร.
รองศาสตราจารย์ ดร. อัจศรา ประเสริฐสิน. การพัฒนาตัวบ่งชี้และแบบวัดความฉลาดทางจริยธรรม ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา : การวิจัยแบบผสานวิธี. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2564. กรุงเทพมหานคร.