กลุ่มข้อมูลด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ

การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน

... 19 มีนาคม 2568
การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน
ภาพนี้สร้างโดย Image GPT เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2568

บทวิเคราะห์งานวิจัย

งานวิจัยเรื่อง "การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน" มุ่งเน้นการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยเฉพาะการจัดการขยะโฟมพียูจากตู้เย็นที่ถูกทิ้ง งานวิจัยนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากโฟมพียูเป็นวัสดุที่ย่อยสลายยาก การทิ้งอย่างไม่ถูกวิธีก่อให้เกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมาก โครงการนี้จึงมุ่งพัฒนาการจัดการขยะโฟมพียูอย่างครบวงจร ตั้งแต่การคัดแยก การแปรรูป จนถึงการนำกลับมาใช้ประโยชน์ สร้างมูลค่าเพิ่ม และลดปริมาณขยะที่ส่งไปฝังกลบ

จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการมีส่วนร่วมแบบพหุภาคี โดยบูรณาการความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคอุตสาหกรรม ภาคประชาชน และสถาบันการศึกษา การทำงานร่วมกันนี้ทำให้เกิดความยั่งยืน เพราะไม่ใช่เพียงการพัฒนาเทคโนโลยี แต่ยังครอบคลุมถึงการสร้างความตระหนักรู้ การถ่ายทอดความรู้ และการสร้างกลไกสนับสนุนให้เกิดการนำไปใช้จริงในชุมชน การประเมินผลการถ่ายทอดเทคโนโลยีที่ได้ระดับสูงกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ แสดงถึงประสิทธิภาพและความสามารถในการนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ได้จริง การจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้การแปรรูปผลิตภัณฑ์โฟมพียูต้นแบบในพื้นที่ เป็นการสร้างแบบอย่างและขยายผลสู่ชุมชนอื่นๆ ได้ต่อไป

นอกจากนี้ การบูรณาการงานวิจัยเข้ากับนโยบายสาธารณะ ทำให้สามารถนำผลการวิจัยไปใช้แก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างผลกระทบในวงกว้าง การมีส่วนร่วมของผู้ประกอบการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้กระบวนการจัดการขยะมีประสิทธิภาพมากขึ้น และสามารถเชื่อมโยงกับภาคอุตสาหกรรมได้อย่างเป็นระบบ งานวิจัยนี้จึงไม่เพียงแต่แก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม แต่ยังสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจ สร้างอาชีพ และพัฒนาชุมชน ไปพร้อมๆ กัน การนำโฟมพียูกลับมาใช้ประโยชน์ ช่วยลดต้นทุนการผลิต ส่งเสริมการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า สอดคล้องกับหลักการของเศรษฐกิจหมุนเวียนอย่างแท้จริง การมีผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม เช่น การจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้ แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จและความเป็นไปได้ในการนำงานวิจัยไปประยุกต์ใช้จริง และสามารถขยายผลได้ในวงกว้างต่อไป

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมหลายประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง:

  1. อุตสาหกรรมการจัดการขยะ: งานวิจัยนี้เสนอวิธีการจัดการขยะโฟมพียูอย่างมีประสิทธิภาพ ลดมลภาวะ และสร้างมูลค่าเพิ่มจากขยะ ซึ่งเหมาะกับบริษัทหรือองค์กรที่ดำเนินธุรกิจด้านการจัดการขยะ การรีไซเคิล และการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์

  2. อุตสาหกรรมการผลิตวัสดุก่อสร้าง: โฟมพียูสามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ในการผลิตวัสดุก่อสร้างบางประเภทได้ เช่น ฉนวนกันความร้อน งานวิจัยนี้สามารถนำไปปรับใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือใช้

  3. อุตสาหกรรมการผลิตสินค้าอุปโภคบริโภค: หากสามารถพัฒนาเทคโนโลยีการแปรรูปโฟมพียูให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น อาจนำไปใช้เป็นส่วนประกอบในสินค้าอุปโภคบริโภคบางประเภทได้ เช่น บรรจุภัณฑ์ หรือผลิตภัณฑ์อื่นๆ ซึ่งจะช่วยลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ และลดปริมาณขยะ

งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด

งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้ที่มีอาชีพหรือมีความสนใจในด้านต่อไปนี้:

  1. วิศวกรสิ่งแวดล้อม: สามารถนำความรู้จากงานวิจัยนี้ไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบและพัฒนาระบบการจัดการขยะ และพัฒนากระบวนการแปรรูปวัสดุเหลือใช้

  2. นักวิทยาศาสตร์วัสดุ: สามารถนำความรู้ไปวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีการแปรรูปโฟมพียูให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ จากวัสดุเหลือใช้

  3. ผู้ประกอบการ SMEs: สามารถนำเทคโนโลยีและกระบวนการที่พัฒนาขึ้นจากงานวิจัยนี้ ไปใช้ในการสร้างธุรกิจ เช่น ธุรกิจรับซื้อ คัดแยก และแปรรูปโฟมพียู หรือธุรกิจผลิตสินค้าจากโฟมพียูรีไซเคิล

  4. เจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: สามารถนำความรู้และแนวทางการจัดการขยะจากงานวิจัยนี้ ไปใช้ในการวางแผนและบริหารจัดการขยะในพื้นที่รับผิดชอบ

  5. ช่างเทคนิค: สามารถเรียนรู้และฝึกฝนทักษะการแปรรูปโฟมพียู เพื่อประกอบอาชีพหรือเพิ่มรายได้

สร้างบทวิเคราะห์โดย Gemini เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2568
รหัสโครงการ : 172562
หัวหน้าโครงการ : นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์
ปีงบประมาณ : 2565
หน่วยงาน : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
สาขาวิจัย : กลุ่มข้อมูลด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
ประเภทโครงการ : โครงการเดี่ยว
สถานะ : ปิดโครงการ
คำสำคัญ :
วัตถุประสงค์ : 1.พัฒนาระบบและกลไกการบริหารจัดการขยะโฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) ที่เป็นวัสดุเหลือทิ้งขยะประเภทตู้เย็นสู่การนำกลับมาใช้ประโยชน์และเพิ่มมูลค่าอย่างครบวงจร โดยการมีส่วนร่วมแบบพหุภาคี (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคอุตสาหกรรม ภาคประชาชน และสถาบันการศึกษา)

นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. (2565). การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. อุบลราชธานี.

นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. 2565. "การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน". มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. อุบลราชธานี.

นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. "การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน". มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2565. อุบลราชธานี.

นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี; 2565. อุบลราชธานี.

Creative Commons : CC

Creative Commons
Attribution ให้เผยแพร่ ดัดแปลง โดยต้องระบุที่มา