การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยเรื่อง "การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน" มุ่งเน้นการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยเฉพาะการจัดการขยะโฟมพียูจากตู้เย็นที่ถูกทิ้ง งานวิจัยนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากโฟมพียูเป็นวัสดุที่ย่อยสลายยาก การทิ้งอย่างไม่ถูกวิธีก่อให้เกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมาก โครงการนี้จึงมุ่งพัฒนาการจัดการขยะโฟมพียูอย่างครบวงจร ตั้งแต่การคัดแยก การแปรรูป จนถึงการนำกลับมาใช้ประโยชน์ สร้างมูลค่าเพิ่ม และลดปริมาณขยะที่ส่งไปฝังกลบ
จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการมีส่วนร่วมแบบพหุภาคี โดยบูรณาการความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคอุตสาหกรรม ภาคประชาชน และสถาบันการศึกษา การทำงานร่วมกันนี้ทำให้เกิดความยั่งยืน เพราะไม่ใช่เพียงการพัฒนาเทคโนโลยี แต่ยังครอบคลุมถึงการสร้างความตระหนักรู้ การถ่ายทอดความรู้ และการสร้างกลไกสนับสนุนให้เกิดการนำไปใช้จริงในชุมชน การประเมินผลการถ่ายทอดเทคโนโลยีที่ได้ระดับสูงกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ แสดงถึงประสิทธิภาพและความสามารถในการนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ได้จริง การจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้การแปรรูปผลิตภัณฑ์โฟมพียูต้นแบบในพื้นที่ เป็นการสร้างแบบอย่างและขยายผลสู่ชุมชนอื่นๆ ได้ต่อไป
นอกจากนี้ การบูรณาการงานวิจัยเข้ากับนโยบายสาธารณะ ทำให้สามารถนำผลการวิจัยไปใช้แก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างผลกระทบในวงกว้าง การมีส่วนร่วมของผู้ประกอบการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้กระบวนการจัดการขยะมีประสิทธิภาพมากขึ้น และสามารถเชื่อมโยงกับภาคอุตสาหกรรมได้อย่างเป็นระบบ งานวิจัยนี้จึงไม่เพียงแต่แก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม แต่ยังสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจ สร้างอาชีพ และพัฒนาชุมชน ไปพร้อมๆ กัน การนำโฟมพียูกลับมาใช้ประโยชน์ ช่วยลดต้นทุนการผลิต ส่งเสริมการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า สอดคล้องกับหลักการของเศรษฐกิจหมุนเวียนอย่างแท้จริง การมีผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม เช่น การจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้ แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จและความเป็นไปได้ในการนำงานวิจัยไปประยุกต์ใช้จริง และสามารถขยายผลได้ในวงกว้างต่อไป
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมหลายประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง:
-
อุตสาหกรรมการจัดการขยะ: งานวิจัยนี้เสนอวิธีการจัดการขยะโฟมพียูอย่างมีประสิทธิภาพ ลดมลภาวะ และสร้างมูลค่าเพิ่มจากขยะ ซึ่งเหมาะกับบริษัทหรือองค์กรที่ดำเนินธุรกิจด้านการจัดการขยะ การรีไซเคิล และการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์
-
อุตสาหกรรมการผลิตวัสดุก่อสร้าง: โฟมพียูสามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ในการผลิตวัสดุก่อสร้างบางประเภทได้ เช่น ฉนวนกันความร้อน งานวิจัยนี้สามารถนำไปปรับใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และเพิ่มมูลค่าให้กับวัสดุเหลือใช้
-
อุตสาหกรรมการผลิตสินค้าอุปโภคบริโภค: หากสามารถพัฒนาเทคโนโลยีการแปรรูปโฟมพียูให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น อาจนำไปใช้เป็นส่วนประกอบในสินค้าอุปโภคบริโภคบางประเภทได้ เช่น บรรจุภัณฑ์ หรือผลิตภัณฑ์อื่นๆ ซึ่งจะช่วยลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ และลดปริมาณขยะ
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้ที่มีอาชีพหรือมีความสนใจในด้านต่อไปนี้:
-
วิศวกรสิ่งแวดล้อม: สามารถนำความรู้จากงานวิจัยนี้ไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบและพัฒนาระบบการจัดการขยะ และพัฒนากระบวนการแปรรูปวัสดุเหลือใช้
-
นักวิทยาศาสตร์วัสดุ: สามารถนำความรู้ไปวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีการแปรรูปโฟมพียูให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ จากวัสดุเหลือใช้
-
ผู้ประกอบการ SMEs: สามารถนำเทคโนโลยีและกระบวนการที่พัฒนาขึ้นจากงานวิจัยนี้ ไปใช้ในการสร้างธุรกิจ เช่น ธุรกิจรับซื้อ คัดแยก และแปรรูปโฟมพียู หรือธุรกิจผลิตสินค้าจากโฟมพียูรีไซเคิล
-
เจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: สามารถนำความรู้และแนวทางการจัดการขยะจากงานวิจัยนี้ ไปใช้ในการวางแผนและบริหารจัดการขยะในพื้นที่รับผิดชอบ
-
ช่างเทคนิค: สามารถเรียนรู้และฝึกฝนทักษะการแปรรูปโฟมพียู เพื่อประกอบอาชีพหรือเพิ่มรายได้
| รหัสโครงการ : | 172562 |
| หัวหน้าโครงการ : | นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์ |
| ปีงบประมาณ : | 2565 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ |
| ประเภทโครงการ : | โครงการเดี่ยว |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | 1.พัฒนาระบบและกลไกการบริหารจัดการขยะโฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) ที่เป็นวัสดุเหลือทิ้งขยะประเภทตู้เย็นสู่การนำกลับมาใช้ประโยชน์และเพิ่มมูลค่าอย่างครบวงจร โดยการมีส่วนร่วมแบบพหุภาคี (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคอุตสาหกรรม ภาคประชาชน และสถาบันการศึกษา) |
นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. (2565). การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. อุบลราชธานี.
นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. 2565. "การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน". มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. อุบลราชธานี.
นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. "การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน". มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2565. อุบลราชธานี.
นางสาวกุลวรรณ โสรัจจ์. การพัฒนากลไกจัดการวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการคัดแยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเภท โฟมพียู (โพลียูรีเทนโฟม (Polyurethane Foam, PU Foam)) สู่แนวทางการสร้างมูลค่าเพิ่มและเศรษฐกิจหมุนเวียน. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี; 2565. อุบลราชธานี.