บรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้งย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากวัสดุคอมพาวด์มันสำปะหลังสำหรับใช้ทดแทนพลาสติกในสภาวการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยนี้ศึกษาการพัฒนาบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากวัสดุคอมพาวด์มันสำปะหลัง เพื่อทดแทนพลาสติกใช้แล้วทิ้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงวิกฤตการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 ซึ่งความต้องการบรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้งเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก งานวิจัยนี้มุ่งเน้นการเพิ่มมูลค่าให้กับมันสำปะหลัง ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรสำคัญของไทย โดยนำมาใช้เป็นวัตถุดิบหลักในการสร้างวัสดุคอมพาวด์ ซึ่งเป็นการสร้างนวัตกรรมใหม่ที่ตอบโจทย์ทั้งด้านเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม การใช้มันสำปะหลังเป็นวัตถุดิบหลักนั้นช่วยลดการพึ่งพาพลาสติกจากปิโตรเคมี ซึ่งเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น และยังช่วยสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรอีกด้วย
งานวิจัยได้ทำการทดลองพัฒนาสูตรต่างๆ ของวัสดุคอมพาวด์จากเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชและพอลิบิวทิลีนซัคซิเนต โดยพบว่าสูตรที่มีเทอร์โมพลาสติกสตาร์ช 60% โดยน้ำหนัก ผสมกับกลีเซอรอล 40 ส่วนต่อร้อยส่วนของสตาร์ช ให้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในการขึ้นรูปเป็นฟิล์ม มีความใส มีความหนาต่ำกว่า 0.05 มิลลิเมตร และมีสมบัติเชิงกลที่ดี สามารถนำไปผลิตเป็นถุงช้อปปิ้งและถุงมือได้ โดยมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่าราคาในท้องตลาด และมีศักยภาพในการขยายการผลิตในระดับอุตสาหกรรม นอกจากนี้ ยังได้พัฒนาสูตรวัสดุคอมพาวด์สำหรับขึ้นรูปเป็นถาดโฟม โดยใช้สตาร์ชมันสำปะหลังผสมกับเส้นใยชานอ้อยหรือเส้นใยยูคาลิปตัส หรือใช้ฟลาวมันสำปะหลังเส้นใยสูง และเคลือบผิวด้วยเชลแล็กเพื่อเพิ่มความต้านทานน้ำ ถาดโฟมที่ได้สามารถคงรูปได้ดีแม้บรรจุน้ำร้อน และมีสมบัติทางกายภาพและเชิงกลใกล้เคียงกับถาดโฟมแป้งมันสำปะหลังผสมเส้นใยทางการค้า สามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพ และสามารถใช้บรรจุอาหารได้หลากหลายชนิด ยกเว้นอาหารที่มีแอลกอฮอล์สูงหรือไขมันสูงที่ละลายน้ำได้
งานวิจัยนี้มีความน่าสนใจในแง่ของการประยุกต์ใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมและเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจ การพัฒนาสูตรและกระบวนการผลิตที่ได้นั้น แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการผลิตบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้ทางชีวภาพในเชิงอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นการลดการใช้พลาสติก และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตาม การนำงานวิจัยนี้ไปใช้ในเชิงพาณิชย์อาจต้องมีการพัฒนาและปรับปรุงเพิ่มเติม เช่น การทดสอบความทนทาน ความปลอดภัย และการออกแบบบรรจุภัณฑ์ให้เหมาะสมกับการใช้งาน รวมถึงการวิเคราะห์ความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจในระดับอุตสาหกรรมอย่างละเอียด เพื่อให้มั่นใจว่าสามารถแข่งขันได้ในตลาด และสามารถสร้างผลกำไรได้อย่างยั่งยืน
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะอย่างยิ่งกับอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุตสาหกรรมที่ผลิตบรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้ง เช่น ถุงพลาสติก ถุงมือ และถาดโฟม เนื่องจากงานวิจัยนี้ได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ทางเลือกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ มาทดแทนพลาสติกใช้แล้วทิ้ง ซึ่งเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และสามารถลดปัญหาขยะพลาสติกได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ยังเหมาะกับอุตสาหกรรมอาหาร เนื่องจากถาดโฟมที่พัฒนาขึ้นสามารถใช้บรรจุอาหารได้หลายประเภท และอุตสาหกรรมการเกษตร เนื่องจากใช้มันสำปะหลังเป็นวัตถุดิบหลัก จึงช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าเกษตร และสร้างโอกาสทางธุรกิจใหม่ๆ สำหรับอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการแปรรูปมันสำปะหลัง
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับบุคคลากรหลายอาชีพ เช่น นักวิทยาศาสตร์ วิศวกร นักวิจัย และผู้ประกอบการ นักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยสามารถนำงานวิจัยนี้ไปต่อยอดพัฒนา ปรับปรุงสูตร และกระบวนการผลิต เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีประสิทธิภาพและคุณภาพสูงยิ่งขึ้น วิศวกรสามารถนำความรู้ในการออกแบบและวิศวกรรม มาออกแบบกระบวนการผลิตในเชิงอุตสาหกรรม และผู้ประกอบการสามารถนำผลงานวิจัยนี้ไปต่อยอดเป็นธุรกิจ ผลิตและจำหน่ายบรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ นอกจากนี้ ยังเหมาะกับเกษตรกรที่ปลูกมันสำปะหลัง เนื่องจากช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับผลผลิต และสร้างรายได้เพิ่มเติม
| รหัสโครงการ : | 173090 |
| หัวหน้าโครงการ : | นางสาวปฐมา จาตกานนท์ |
| ปีงบประมาณ : | 2565 |
| หน่วยงาน : | มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านเกษตรศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | แผนงาน หรือชุดโครงการ |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | แผนงานวิจัยนี้มุ่งเน้นการเพิ่มมูลค่าและการใช้ประโยชน์จากแป้งมันสำปะหลังทั้งในรูปแบบของฟลาวและสตาร์ชในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ โดยพัฒนาเป็นวัสดุคอมพาวด์ย่อยสลายได้เพื่อใช้ในการขึ้นรูปเป็นบรรจุภัณฑ์ต้นแบบ เช่น ถุงพลาสติก ถุงมือพลาสติก ถาดโฟม สำหรับใช้ทดแทนพลาสติกประเภทใช้แล้วทิ้ง ซึ่งมีปริมาณสูงขึ้นมากอย่างต่อเนื่องในสภาวการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ1. เพิ่มแนวทางการใช้ประโยชน์พิชเศรษฐกิจของไทย ได้แก่ มันสำปะหลัง โดยการเป็นวัตถุดิบสำหรับการผลิตวัสดุย่อยสลายได้ทางชีวภาพ2. พัฒนาเป็นวัสดุคอมพาวด์ย่อยสลายได้เพื่อใช้ในการขึ้นรูปเป็นบรรจุภัณฑ์ต้นแบบ เช่น ถุงพลาสติก ถุงมือพลาสติก ถาดโฟม สำหรับใช้ทดแทนพลาสติกประเภทใช้แล้วทิ้ง |
นางสาวปฐมา จาตกานนท์. (2565). บรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้งย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากวัสดุคอมพาวด์มันสำปะหลังสำหรับใช้ทดแทนพลาสติกในสภาวการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.
นางสาวปฐมา จาตกานนท์. 2565. "บรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้งย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากวัสดุคอมพาวด์มันสำปะหลังสำหรับใช้ทดแทนพลาสติกในสภาวการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.
นางสาวปฐมา จาตกานนท์. "บรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้งย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากวัสดุคอมพาวด์มันสำปะหลังสำหรับใช้ทดแทนพลาสติกในสภาวการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2565. กรุงเทพมหานคร.
นางสาวปฐมา จาตกานนท์. บรรจุภัณฑ์ใช้แล้วทิ้งย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากวัสดุคอมพาวด์มันสำปะหลังสำหรับใช้ทดแทนพลาสติกในสภาวการณ์แพร่ระบาดของ COVID-19. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2565. กรุงเทพมหานคร.