การสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจต่อแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง
บทวิเคราะห์งานวิจัย
งานวิจัยนี้ศึกษาการสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจสำหรับแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการ โดยเฉพาะธุรกิจโรงแรมและร้านอาหาร หลังวิกฤตโควิด-19 โดยใช้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงเป็นกรอบหลัก จุดเด่นของงานวิจัยนี้คือการนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจให้กับทั้งผู้ประกอบการและแรงงาน งานวิจัยเน้นศึกษาการสร้างความยั่งยืนในระดับต่างๆ เริ่มจากระดับบุคคล ครอบครัว องค์กร ชุมชน และสังคม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจที่รอบด้านของปัญหาและแนวทางแก้ไข
การศึกษาใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์ โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมและร้านอาหาร 75 คน และแรงงานกลับถิ่น 69 คน การเลือกใช้กลุ่มตัวอย่างขนาดนี้ถือว่าเพียงพอสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ แต่การขยายกลุ่มตัวอย่างให้ครอบคลุมธุรกิจท่องเที่ยวและบริการอื่นๆ อาจทำให้ผลการวิจัยมีความครอบคลุมมากยิ่งขึ้น
ผลการวิจัยชี้ให้เห็นถึงปัจจัยสำคัญในการสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจ สำหรับผู้ประกอบการ คือ การบริหารจัดการด้านการหารายได้และลดค่าใช้จ่าย การบริหารจัดการภายในองค์กร และการดูแลด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ส่วนแรงงานกลับถิ่นเน้นการหารายได้เพิ่ม การใช้จ่ายอย่างประหยัด และการออมเงิน สิ่งเหล่านี้สอดคล้องกับหลักการสำคัญของเศรษฐกิจพอเพียง เช่น ความพอประมาณ ความมีเหตุผล การสร้างภูมิคุ้มกันที่ดี และการมีส่วนร่วม
อย่างไรก็ตาม งานวิจัยยังมีข้อจำกัดบางประการ เช่น การศึกษาเน้นเฉพาะธุรกิจโรงแรมและร้านอาหาร อาจไม่ครอบคลุมถึงความหลากหลายของธุรกิจท่องเที่ยวและบริการอื่นๆ การขาดข้อมูลเชิงปริมาณอาจทำให้การวิเคราะห์ผลกระทบเชิงลึกมีข้อจำกัด และการศึกษาไม่ได้กล่าวถึงกลไกการสนับสนุนจากภาครัฐหรือองค์กรต่างๆ ที่อาจมีส่วนช่วยในการสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจ การเพิ่มเติมข้อมูลเหล่านี้จะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับงานวิจัยได้เป็นอย่างดี
ถึงแม้จะมีข้อจำกัดบางประการ งานวิจัยนี้ก็มีความสำคัญอย่างยิ่งในการนำเสนอแนวทางการสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจให้กับแรงงานในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการภายใต้บริบทของวิกฤตและการฟื้นตัว การเน้นการประยุกต์ใช้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางที่น่าสนใจ และสามารถนำไปปรับใช้ได้กับธุรกิจอื่นๆ และแรงงานในภาคส่วนอื่นๆ ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่เศรษฐกิจมีความผันผวนสูง การสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจในระดับบุคคล ครอบครัว และองค์กร จึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อการสร้างความมั่นคงและยั่งยืนในระยะยาว
งานวิจัยนี้เหมาะกับอุตสาหกรรมใด
งานวิจัยนี้เหมาะอย่างยิ่งกับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและบริการ โดยเฉพาะธุรกิจที่ได้รับผลกระทบอย่างหนักจากวิกฤตโควิด-19 เช่น โรงแรม ร้านอาหาร ธุรกิจนำเที่ยว และธุรกิจที่เกี่ยวข้อง เหตุผลคืองานวิจัยนี้ศึกษาถึงการสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจของแรงงานในอุตสาหกรรมเหล่านี้โดยตรง โดยนำเสนอแนวทางการปรับตัวและสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจ ทั้งในระดับผู้ประกอบการและแรงงาน ซึ่งสามารถนำไปปรับใช้และต่อยอดเพื่อพัฒนาความยั่งยืนของอุตสาหกรรมได้ นอกจากนี้ แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงที่นำมาใช้ยังสามารถปรับใช้ได้กับอุตสาหกรรมอื่นๆ ที่ต้องการสร้างความมั่นคงและยั่งยืนทางเศรษฐกิจได้เช่นกัน
งานวิจัยนี้เหมาะกับอาชีพใด
งานวิจัยนี้เหมาะกับผู้ประกอบการในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการ แรงงานในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการ นักวิชาการ ผู้ที่สนใจศึกษาเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง และผู้วางแผนกลยุทธ์ด้านการพัฒนาแรงงาน เหตุผลคือ งานวิจัยนี้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจสำหรับทั้งผู้ประกอบการและแรงงาน โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจมีความไม่แน่นอน ข้อมูลเหล่านี้มีประโยชน์ต่อการวางแผนการดำเนินธุรกิจ การบริหารจัดการทรัพยากร การพัฒนาศักยภาพของแรงงาน และการสร้างความยั่งยืนในระยะยาว
| รหัสโครงการ : | 109697 |
| หัวหน้าโครงการ : | รองศาสตราจารย์ ดร. เจริญชัย เอกมาไพศาล |
| ปีงบประมาณ : | 2564 |
| หน่วยงาน : | สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ |
| สาขาวิจัย : | กลุ่มข้อมูลด้านสังคมศาสตร์ |
| ประเภทโครงการ : | โครงการเดี่ยว |
| สถานะ : | ปิดโครงการ |
| คำสำคัญ : | |
| วัตถุประสงค์ : | เพื่อพัฒนาแนวคิดการเรียนรู้อย่างมีคุณภาพโดยประยุกต์ใช้แนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการ เริ่มจากระดับบุคคล ครอบครัว องค์กร ชุมชน และสังคม ภายหลังการฟื้นฟูภาวะวิกฤตโควิด-19 เพื่อสร้างปัจจัยแห่งความสำเร็จภายใต้แนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงภายหลังการฟื้นฟูภาวะวิกฤตโควิด-19ของภาคธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการ เพื่อสร้างความเข้มแข็งในการพัฒนาแรงงานในธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการภายหลังการฟื้นฟูวิกฤตการณ์โควิด-19 |
รองศาสตราจารย์ ดร. เจริญชัย เอกมาไพศาล. (2564). การสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจต่อแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. กรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่, ภูเก็ต.
รองศาสตราจารย์ ดร. เจริญชัย เอกมาไพศาล. 2564. "การสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจต่อแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง". สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. กรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่, ภูเก็ต.
รองศาสตราจารย์ ดร. เจริญชัย เอกมาไพศาล. "การสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจต่อแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง". สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2564. กรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่, ภูเก็ต.
รองศาสตราจารย์ ดร. เจริญชัย เอกมาไพศาล. การสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจต่อแรงงานที่เคลื่อนย้ายกลับสู่ท้องถิ่นในภาคธุรกิจท่องเที่ยวและบริการภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์; 2564. กรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่, ภูเก็ต.